Zespół lekarzy z Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego nr 1 w Lublinie przeprowadził udaną operację bliźniaków w łonie matki. Dzięki badaniom prenatalnym i szybkiej diagnozie udało uratować się dwóch bliźniaków wykryto tak zwany zespół przetoczenia krwi między płodami. Dotyka on od 5 do 25 procent ciąż bliźniaczych w Polsce. Jak wyjaśnia kierownik Kliniki Położnictwa i Patologii Ciąży SPSK 1 w Lublinie, prof. Anna Kwaśniewska, ratunkiem w tym wypadku była laserowa obliteracja naczyń, wykonana w łonie podkreśla, że gdyby nie dobra diagnostyka i przeprowadzenie tej operacji, dzieci po prostu by zmarły. Zabieg usunięcia wady przeprowadził prof. Mirosław Wielgoś z Warszawy, krajowy konsultant ministerstwa w dziedzinie perinatologii. Jak mówi Agnieszka Bhatti, mama bliźniaków, to do niej i jej męża należała ostateczna decyzja o przeprowadzeniu zabiegu. „Dla nas najważniejsze było zdrowie naszych dzieci, nie chcieliśmy czekać aż coś się stanie. Po drugie, jeśli była szansa na uratowanie obu chłopców, to nie widzieliśmy innej opcji” – trwał około 40 minut. Po nim pani Agnieszka wróciła pod opiekę lubelskich lekarzy. Chłopcy, Gabriel i Joshua, przyszli na świat wczoraj, w 33 tygodniu ciąży. Są IAR
Dzisiejszy fragment Psalmu 139 mówi o utkaniu ludzkiego ciała w łonie matki. Pozwól, aby Bóg poprowadził Cię do Twoich początków, do momentu, kiedy zaistniałeś. Zobacz najpierw Jego pragnienie, abyś powstał. Jego pragnienie, żebyś się stał. Patrz na Jego miłość, która ogarnęła Cię od pierwszego momentu Twojego życia
Środa, 24 sierpnia 2016 (14:11) Przed wrocławskim sądem rozpoczął się proces trzech lekarzy oskarżonych o zaniedbania, w wyniku których jedno z bliźniąt zmarło w łonie matki, a drugie tuż po urodzeniu. Zdaniem prokuratury działania lekarzy przyczyniły się również do tego, że kobieta już nigdy nie będzie mogła mieć dzieci. zdjęcie ilustracyjne /Paweł Pawłowski /Archiwum RMF FM Na ławie oskarżonych zasiadło trzech ginekologów z Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego przy ul. Borowskiej: Mariusz Z., Grzegorz M. i Aleksander wydarzeń opisanych w akcie oskarżenia doszło w maju 2011 r. Wówczas do szpitala trafiła pacjentka z ciążą bliźniaczą, którą określono jako ciążę wysokiego ryzyka. Bliźniaki zmarły - jeden z chłopców w łonie matki, drugi kilkadziesiąt minut po łącznie postawiono cztery zarzuty. Dotyczą one narażenia pacjentki i jej dzieci na niebezpieczeństwo utarty zdrowia i życia, a także nieumyślnego spowodowania śmierci jednego z bliźniąt - powiedział przed rozpoczęciem procesu prokurator Krzysztof akcie oskarżenia Grzegorzowi M. zarzucono umyślne narażenie bliźniąt na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Lekarz miał, zdaniem prokuratury, podtrzymać błędną decyzję innego z medyków o zmniejszeniu częstotliwości badań KTG ciężarnej kobiety. To zdaniem oskarżyciela spowodowało, że nie wykryto w porę stanu zagrożenia życia pozostali lekarze zostali oskarżeni o nieumyślne narażenie dzieci na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia ze względu na dobro pokrzywdzonych został utajniony. Oskarżeni nie przyznają się do winy. W toku śledztwa odmówili składania wyjaśnień. Grozi im do pięciu lat więzienia. APA
Oto link do portalu Myślę, więc wierzę:myslewiecwierze.plA tutaj list w brzmieniu w jakim przeczytałem go w filmik:Czy Bóg istnieje? zaproszenie na rozmowę.Witam,Nazywam się Łukasz Wybrańczyk i jestem niewierzący. Prowadzę kanał na youtubie. Tematy które tam poruszam to m.in. sceptycyzm, religia, filozofia, etyka, nauka i pseudonauka. Oto link do mojego kanału:https://wwwRodzina Agnieszki T. oskarża szpital o to, że lekarze nie usunęli na czas płodów bliźniąt, które zmarły w jej łonie. Zgodnie z obowiązującym prawem aborcyjnym w sytuacji zagrażającej życiu lub zdrowiu kobiety należy niezwłocznie zakończyć ciążę. Co w takim razie się wydarzyło? Bardzo poruszający apel rodziny Agnieszki opublikowano na Facebooku – opisano w nim całą historię. 37-latka była w pierwszym trymestrze ciąży bliźniaczej, kiedy trafiła do Wojewódzkiego Szpitala w Częstochowie. Powodem był pogarszający się ból brzucha i wymioty. Według bliskich, wcześniej lekceważono jej skargi, twierdząc, że przy ciąży bliźniaczej taki ból jest uzasadniony. Tragiczne zaniechania? Stan kobiety pogarszał się i przewieziono ją do szpitala. Podczas pobytu informowała bliskich o swoim samopoczuciu. Według ekspertyzy lekarskiej z 23 grudnia, czyli dwa dni po przyjęciu pacjentki, w szpitalu zmarł jeden z bliźniaków. Czekano, aż funkcje życiowe drugiego z bliźniaków samoistnie ustaną – czytamy w apelu rodziny. Agnieszka nosiła w swoim łonie martwe dziecko przez kolejne 7 dni (!!!). Śmierć drugiego z bliźniaków nastąpiła dopiero 29 grudnia 2021 r. Następnym karygodnym faktem jest, że ręcznego wydobycia płodów dokonano po następnych 2 dniach (!!!), a mianowicie roku. Przez ten cały czas zostawiono w niej rozkładające się ciała nienarodzonych synków. Nie zapomniano jednak w porę poinformować księdza, aby przyszedł na oddział i odprawił pogrzeb dla dzieci. Po przeanalizowaniu wyników bliscy podejrzewają, że Pani Agnieszka zmarła na sepsę. Jej funkcje życiowe z dnia na dzień pogarszały się do takiego stopnia, że w przeciągu kilku dni stała się przysłowiowym „warzywem” i z ginekologii trafiła na neurologię – piszą bliscy. Szpital bardzo utrudniał kontakt, nie pozwolono rodzinie na wgląd do dokumentacji medycznych, powołując się na to, że Agnieszka nie napisała upoważnienia dla męża ani siostry. Niestety, jej stan widoczny na załączonym filmiku nie pozwolił na to. Zatajano wiele spraw, ze strony medycznej padały słowa o podejrzeniu choroby wściekłych krów, insynuując, że za zły stan zdrowia Agnieszki odpowiada jej nieodpowiednia dieta, bogata w surowe mięso. 25 stycznia rodzinie przekazano informację o śmierci Agnieszki. Bliscy kobiety oskarżyli szpital o popełnienie przestępstwa, próby utajnienia stanu zdrowia pacjentki oraz podawanie fałszywych informacji dotyczących okoliczności śmierci bliźniąt. Odpowiedź szpitala Co na to szpital? Dyrekcja Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Częstochowie przedstawiła oświadczenie w związku ze śmiercią 37-latki. Po tym, jak nastąpił zgon pierwszego dziecka, przyjęte zostało stanowisko wyczekujące, z uwagi na to, że była szansa, aby uratować drugie dziecko – czytamy w oświadczeniu placówki. Pomimo starań lekarzy doszło do obumarcia również drugiego płodu. Natychmiast podjęta została decyzja o zakończeniu ciąży. Lekarze rozpoczęli indukcję mechaniczną i farmakologiczną. Pomimo zastosowania wyżej wymienionych środków brak było odpowiedzi ze strony pacjentki pod postacią rozwierania się szyjki i skurczów macicy. W dniu r. stało się możliwe wykonanie poronienia. Zabieg przeprowadzono w znieczuleniu ogólnym. Szpital tłumaczy również, że podejmowano wszelkie możliwe próby uratowania pacjentki. W tej chwili trwa postępowanie częstochowskiej prokuratury, które ma wyjaśnić wszystkie okoliczności tego tragicznego zdarzenia. * Więcej newsów znajdziecie w naszej zakładce SZORTY. Niemapa Lasów Łódzkiego to darmowy rodzinny przewodnik po szlakach, plażach, spływach i miejsach do obserwacji ptaków w woj. łódzkim. Cykliczne spotkanie dla rodziców i dzieci w Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA w Gdańsku. W chińskiej restauracji kelner odkrył odciski stóp tych dinozaurów pochodzących sprzed 100 mln lat! Kreatywna odpowiedź na kontrowersyjne billboardy fundacji Nasze Dzieci z hasłem „Gdzie są TE dzieci?”
Aby matka nie była ciekawa, są to różne ruchy, które płód może wykonywać w łonie matki. Ruch w tygodniach od 16 do 20 Około 16. do 20. tygodnia ciąży, a raczej w 4. do 5. tygodnia ciąży, matka zacznie odczuwać początkowe ruchy płodu, takie jak kopnięcia lub uderzenia pięścią.
7 odp. Strona 1 z 1 Odsłon wątku: 4293 Zarejestrowany: 10-12-2009 23:12. Posty: 1300 IP: 20 stycznia 2011 13:35 | ID: 387138 Znalazłam w sieci ciekawy raport, całość dostępna w języku angielskim. Włoscy naukowcy, którym przewodził Umberto Castiello z Uniwersytetu w Padwie opublikowali raport w internetowym przeglądzie Public Library of Science One (PLoS One), w którym wykazują, że bliźniaki w okresie prenatalnym nawiązują relacje między sobą już w 14 tygodniu życia. Zespół badaczy napisał: "Ruchy wykonywane przez bliźniaków nie są przypadkowe, lecz ukierunkowane na drugiego". Naukowcy filmowali zachowanie bliźniaków zarówno w 14 jak i 18 tygodniu ciąży, wykorzystując czterowymiarowy ultrasonograf. Okazało się, że bliźniaki dotykają się wzajemnie główkami, przykładają rękę do głowy drugiego i na odwrót. W wieku 18 tygodni bliźniaki mają jeszcze więcej kontaktu - "spędzają do 30 procent czasu wchodząc w relację i poznając siebie nawzajem".Analiza kinetyczna wykazała, że ruchy bliźniaków były zaplanowane i celowo ukierunkowane na relację, kiedy wzajemnie dotykali oni okolic oczu czy ust. Ich ruchy cechowała troska, gdy dotykali innych części ciała. Naukowcy dostrzegli w tych zachowaniach wzajemną opiekę rodzeństwa. "To nie były przypadkowe ruchy wynikające z kontaktu z macicą i ukierunkowane tylko na siebie, lecz specyficznie przeznaczone dla bliźniaka, charakteryzujące się zaawansowanym poziomem planowania motorycznego" - podkreślili włoskich naukowców stały się okazją do przedstawienia, w jaki sposób bliźniaki nabywają społecznych cech i wchodzą w relacje już w okresie prenatalnym. 1 madalenadelamur Poziom: Starszak Zarejestrowany: 22-02-2010 11:02. Posty: 3921 20 stycznia 2011 13:49 | ID: 387166 Ciekawe jakie ja miałam relacje z siostrą :) Ja do dzisiaj nie wyobrażam sobie,żeby żyć w oddali od mają instynkt wzajemnych odczuć,często jest tak,że moje przeczucia mówią mi o jej odczuciach,smutku i zaraz dzwonie by upewnić się,że wszystko jest ok. 2 Stokrotka Poziom: Pełnoletnia Zarejestrowany: 28-04-2009 15:58. Posty: 66128 20 stycznia 2011 21:02 | ID: 387764 Niesamowite, takie maleństwa a już kontakt nawiązują.. 3 Agacia80 Poziom: Niemowlak Zarejestrowany: 17-03-2011 13:04. Posty: 11 17 marca 2011 13:33 | ID: 456290 Na polskich stronach również można znaleźć artykuły na temat życia prenatalnego bliźniąt. Fajny artykuł na ten temat napisała pani psycholog (mama bliźniąt) 4 Melisa Zarejestrowany: 07-08-2010 22:41. Posty: 8231 17 marca 2011 17:54 | ID: 456532 madalenade lamur (2011-01-20 13:49:24) Ciekawe jakie ja miałam relacje z siostrą :) Ja do dzisiaj nie wyobrażam sobie,żeby żyć w oddali od mają instynkt wzajemnych odczuć,często jest tak,że moje przeczucia mówią mi o jej odczuciach,smutku i zaraz dzwonie by upewnić się,że wszystko jest ok. U nas na familie są dwie pary bliźniat Ty z siostrą i chyba Nala....poprawcie jak sie mylę... 5 Kasiella Poziom: Niemowlak Zarejestrowany: 17-01-2010 19:30. Posty: 3823 17 marca 2011 17:57 | ID: 456533 madalenade lamur (2011-01-20 13:49:24) Ciekawe jakie ja miałam relacje z siostrą :) Ja do dzisiaj nie wyobrażam sobie,żeby żyć w oddali od mają instynkt wzajemnych odczuć,często jest tak,że moje przeczucia mówią mi o jej odczuciach,smutku i zaraz dzwonie by upewnić się,że wszystko jest ok. No ciekawe jak my ze sobą dialogowałysmy 6 Melisa Zarejestrowany: 07-08-2010 22:41. Posty: 8231 17 marca 2011 19:21 | ID: 456672 Kasiella (2011-03-17 17:57:11) madalenade lamur (2011-01-20 13:49:24) Ciekawe jakie ja miałam relacje z siostrą :) Ja do dzisiaj nie wyobrażam sobie,żeby żyć w oddali od mają instynkt wzajemnych odczuć,często jest tak,że moje przeczucia mówią mi o jej odczuciach,smutku i zaraz dzwonie by upewnić się,że wszystko jest ok. No ciekawe jak my ze sobą dialogowałysmy Nie pamiętacie? 7 Kasiella Poziom: Niemowlak Zarejestrowany: 17-01-2010 19:30. Posty: 3823 17 marca 2011 19:29 | ID: 456696 Melisa (2011-03-17 19:21:59) Kasiella (2011-03-17 17:57:11) madalenade lamur (2011-01-20 13:49:24) Ciekawe jakie ja miałam relacje z siostrą :) Ja do dzisiaj nie wyobrażam sobie,żeby żyć w oddali od mają instynkt wzajemnych odczuć,często jest tak,że moje przeczucia mówią mi o jej odczuciach,smutku i zaraz dzwonie by upewnić się,że wszystko jest ok. No ciekawe jak my ze sobą dialogowałysmy Nie pamiętacie? Pamiętam tylko te BOKSY od Madzidlatego to Ja pierwsza wyszłam nie jej Pomocy było by gorzej
– Takie choroby płodu jak rozszczep kręgosłupa i przepuklina przeponowa coraz częściej wykonuje się metodami małoinwazyjnymi w łonie matki. Sięga się po nie również w kardiologii prenatalnej. Małoinwazyjne zabiegi wiążą się z mniejszym ryzykiem powikłań dla rozwijającej się ciąży – powiedział prof. Mirosław Wielgoś z WUM.
Jest to kolejny przykład straty o którym w moim poczuciu należy wspomnieć. Skąd się biorą bliźnięta? Gdy w jednym cyklu pojawiają się dwie komórki jajowe i obie zostaną zapłodnione- ciąża zostanie zapłodniona jedna komórka jajowa, która następnie podzieli się na dwie mówimy wtedy o ciąży jednojajowej. W sytuacji ciąży dwujajowej powstają dwie kosmówki i dwie owodnie. Oznacza to, że każde z rozwijających się Dzieci ma swój worek owodniowy i swoje łożysko, które dostarcza mu odpowiednich składników odżywczych. Gdy mamy do czynienia z ciążą jednojajową w zależności od momentu w którym zapłodniona komórka jajowa uległa podziałowi możemy mieć do czynienia z następującymi sytuacjami: Ciąża dwukosmówkowa i dwuowodniowa czyli tak samo jak w sytuacji ciąży dwujajowej. Każde dziecko ma swój worek owodniowy i swoje łożysko. Podział nastąpił między 1 a 4 dniem od zapłodnienia. Tak zdarza się w ok 30% ciąż jednojajowych. Ciąża jednokosmówkowa i dwuowodniowa. Dzieci mają wspólne łożysko jednak są w dwóch oddzielnych workach owodniowych. Podział nastąpił między 4 a 9 dniem od zapłodnienia. Taka sytuacja ma miejsce w ok. 65 % ciąż jednokosmówkowa i jednoowodniowa. Dzieci mają zarówno wspólny worek owodniowy jak i łożysko. Podział nastąpił między 9 a 12 dniem od zapłodnienia. Ciąż jednojajowych tego typu jest ok 3%.Bliźnięta syjamskie- połączone ze sobą w jakiś sposób. Podział nastąpił między 12 a 15 dniem po zapłodnieniu. Takie przypadki zdarzają się 1- 50-100 tysięcy. Tak sytuacja przedstawia się z medycznego punktu widzenia. Mam takie poczucie, że mało mówi się na temat śmierci jednego z bliźniąt jeszcze w łonie Matki. A jeżeli chodzi o ciąże bliźniaczą bądź ogólnie wielopłodową to zdarza się to całkiem często. Gdy słyszymy, że ciąża którą przyszłyśmy potwierdzić jest mnoga reakcje mogą być różne. Poprzez zaskoczenie, niedowierzanie, lęk aż po radość. Z jednej strony możemy się cieszyć a prawie w tym samym momencie mogą przyjść również obawy dotyczące tego jak sobie poradzić z dwójką Dzieci. Pojawiają się wątpliwości i niepokój. Jednak z czasem pomału możemy oswajać się z tą myślą, tworzyć plany, rozglądać się za podwójnym wózkiem, wybierać imiona… Jednak wcale nie rzadko zdarza się tak, że jedno z bliźniąt obumiera. Gdy ma to miejsce w pierwszym trymestrze ciąży, kobieta może nie mieć nawet żadnych objawów, które mogłyby sugerować stratę (czasami pojawia się lekkie krwawienie bądź skurcze w dole brzucha). Przychodzi na umówione USG kontrolne i okazuje się, że jedno z serduszek przestało bić, że jedno z Dzieci jest o wiele mniejsze tzn. jego rozwój zatrzymał się na wcześniejszym etapie. W takiej sytuacji nie robi się nic. Za jakiś czas podczas badania USG będzie już widać tylko jedno Dziecko. Co się stało z tamtym? Mowa jest o „Zespole znikającego bliźniaka- VTS”- kiedy to zostaje on wchłonięty przez organizm matki bądź drugi płód. Gdy obumarcie ma miejsce w drugim trymestrze ciąży wówczas jego ciałko zostaje „sprasowane” przez rosnące drugie z bliźniąt. Mówimy wtedy o płodzie pergaminowym. W trzecim trymestrze mówimy o płodzie zmacerowanym tzn. robi się on coraz mniejszy. Najczęściej widać go jeszcze na każdym USG. Po porodzie można go pochować. Najczęściej obumarcie następuję w pierwszym trymestrze. Jednak zdarzają się przypadki kiedy dzieje się to na późniejszym etapie ciąży. Jest to sytuacja w której kobiety muszą mierzyć się z jednej strony ze zmianami jakie zachodzą w ich ciele i dotyczą rozwijającego się Dziecka a z drugiej strony mogą czuć się jak trumna. Noszą pod swoim sercem żywe i martwe Dziecko w tym samym czasie. Jedna z takich Mam powiedziała: „wybierałam wózek i trumnę niemalże jednocześnie”. Co z bliźniakiem, które żyje? Zazwyczaj to, że jedno z Dzieci obumarło nie warunkuje tego, że drugie z nich spotka to samo. Wiele zależy od tego jaki był to rodzaj ciąży. Jednak najczęściej śmierć jednego nie wpływa niekorzystnie na rozwój drugiego. Chociaż bywają również przypadki, że tak się dzieje. Ciąże te kończą się również zazwyczaj wcześniej niż ciąża pojedyncza. Drugie z bliźniąt trafia więc na oddział dla wcześniaków. Myślę, że warto w takiej sytuacji skonsultować swój przypadek ze specjalistami aby nadali kierunek dalszym działaniom i na ile to możliwe zapewnili bezpieczny rozwój drugiego bliźniaka. Tu już jest kolejny przykład pokazujący jak ważny jest ginekolog a przede wszystkim możliwość swobodnej, szczerej i empatycznej komunikacji z nim. (na ten temat więcej pisałam w artykule: Dwie kreski) Emocje w ciąży po stracie jednego z bliźniąt: Myślę, że w tej sytuacji w kobiecie pojawia się cały wachlarz emocji. Z jednej strony chciałaby się cieszyć z tego, że jedno z bliźniąt żyje i prawidłowo się rozwija z drugiej zaś trudno jest w tej sytuacji dać sobie przyzwolenie na przeżywanie pozytywnych emocji. Dominującym uczuciem jest strach bądź lęk. Kobieta może niemalże nieustannie zastanawiać się co dzieje się teraz z jej Dzieckiem, czy historia się nie powtórzy, kiedy się urodzi, czy będzie zdrowe, czy ten obumarły bliźniak, który ciągle jest w jej łonie nie zagraża temu żyjącemu. Żyje zazwyczaj od badania USG do badania USG, które na chwile może przynosić ulgę gdy słyszy bijące serduszko i informacje, że rozwój przebiega prawidłowo. Jednak czasem już po zamknięciu drzwi od gabinetu lekarskiego zaczyna pojawiać się niepewność. Pojawiają się wątpliwości kiedy powinna szykować wyprawkę, mogą pojawiać się myśli dotyczące tego co wydarzy się podczas porodu i czy będzie jakiś fragment ciałka Dziecka, który będzie mogła pochować. Najczęściej w takiej sytuacji kobiety poszukują podobnych sytuacji, które zakończyły się powodzeniem. Mają tu na myśli to, że drugie z Dzieci urodziło się zdrowe. To często podnosi je na duchu i daje nadzieję, że w ich przypadku może być podobnie. Tak sobie myślę, że jeżeli ktoś z Was był w takiej sytuacji i chciałby się tym podzielić „ku pokrzepieniu serc” osób, które obecnie się z tym zmagają to zapraszam do komentowania tego wpisu. Jeżeli masz taką gotowość i potrzebę. Jako psycholog uważam, że te wszystkie emocje są normalne i że warto jest za nimi podążać, pozwolić sobie na ich przeżywanie nie oceniając samej siebie. Być uważną i jeżeli sytuacja sprawia, że Twoje codziennie funkcjonowanie jest mocno zaburzone to nie bać się poprosić o pomoc; psychologa, terapeuty czy psychoterapeuty. Jednak czasem też nie konieczna jest taka wizyta a wystarczy gdy będziesz mogła szczerze i otwarcie porozmawiać z jakąś bliską Ci osobą. Jak pomóc? – Słuchać– tego co mówi Matka/ Ojciec i przyjmować to takie jakim to jest. – Rozmawiać– nie unikać tematu zmarłego Dziecka przerzucając uwagę jedynie na to żyjące. Rodzice zazwyczaj potrzebują rozmowy na ten temat i często boli ich to, że inni tak jakby „zapomnieli” o tamtym Dziecku. – Pytać– nie zakładać z góry tego czego może potrzebować Matka/ Ojciec w takiej sytuacji. Zapytać wprost: Czego potrzebujesz? Czy mogę Ci jakoś pomóc? – Proponować– można samemu zaoferować jakąś formę pomocy i nawet jeżeli spotka się ona z odrzuceniem to zaproponować ją znowu za jakiś czas. Oczywiście wszystko z wyczuciem- nie nachalnie albo z przekonaniem „ja wiem lepiej czego Ci potrzeba” – Być– czasem ważna jest sama obecność, to że Matka/ Ojciec wie, że jesteś i w razie potrzeby może się do Ciebie zwrócić. – Uznać ich stratę– nie bagatelizować, nie pocieszać, mówić o tej sytuacji tak jak mówi o niej Matka/ Ojciec. Jeżeli mówią oni, że stracili Dziecko, Frania czy Monisie to my też tak powinniśmy się wypowiadać o zmarłym- nazywać go tak jak oni. Fioletowy motyl Słyszeliście o tym symbolu? Jest on popularny zagranicą jednak mam wrażenie, że w Polsce coraz częściej się o nim słyszy. Jest to symbol mówiący o tym, że dane Dziecko urodziło się z ciąży mnogiej w której nie wszystkie Dzieci przeżyły. Najczęściej jest on stosowany na oddziale szpitalnym przy łóżeczku noworodka/ wcześniaka. Dzięki temu można uniknąć niestosownego komentarza wobec rodziców Dziecka czy też udzielić im wsparcia.Wzrost dziecka dochodzi do około 25 cm, a ciężar do 20 dag. Doskonalą swoje funkcje narządy wewnętrzne, np. serce przepompowuje dziennie 30 litrów krwi w tempie dwukrotnie szybszym od rytmu serca matki, tj. 120-160 uderzeń na minutę, organizm syntetyzuje białka, wydziela hormony.
37-letnia Agnieszka zaszła w ciążę. Po pewnym czasie okazało się, że to ciąża bliźniacza. Do szpitala trafiła w I trymestrze. Lekarze mieli zlekceważyć jej obawy i skargi na ból. Wkrótce doszło do obumarcia w sobie martwe dzieciO całej historii dowiadujemy się z mediów społecznościowych. Historię Agnieszki ujawnili jej bliscy, za pośrednictwem grudnia będąca w ciąży kobieta trafiła na oddział ginekologiczny w częstochowskim szpitalu. Skarżyła się na silne bóle brzucha oraz wymioty. Lekarze zlekceważyli te objawy, uznając, że “ciąża bliźniacza ma prawo tak boleć”. Tymczasem już dwa dni później zmarło jedno z dzieci, które nosiła Agnieszka. Lekarze nie zgodzili się na usunięcie martwego płodu. Czekali na śmierć drugiego dziecka. Jak piszą bliscy kobiety:Agnieszka nosiła w swoim łonie martwe dziecko przez kolejne 7 dni (!!!). Śmierć drugiego z bliźniaków nastąpiła dopiero 29 grudnia 2021 r. Następnym karygodnym faktem jest, że ręcznego wydobycia płodów dokonano po następnych 2 dniach (!!!), a mianowicie roku. Przez ten cały czas zostawiono w niej rozkładające się ciała nienarodzonych synków. Nie zapomniano jednak w porę poinformować księdza, aby przyszedł na oddział i odprawił pogrzeb dla dzieci (!!!).Mąż kobiety uważa, że takie postępowanie lekarzy doprowadziło do pojawienia się sepsy u jego zony. Mimo to lekarze nie odnotowali tego faktu w funkcje życiowe z dnia na dzień pogarszały się do takiego stopnia, że w przeciągu kilku dni stała się przysłowiowym “warzywem” i z ginekologii trafiła na neurologię. Szpital bardzo utrudniał kontakt, nie pozwolono rodzinie na wgląd do dokumentacji medycznych powołując się na to, że Agnieszka nie napisała upoważnienia dla męża ani siostry. Niestety jej stan widoczny na załączonym filmiku nie pozwolił na to. Zatajano wiele spraw, ze strony medycznej padały słowa o podejrzeniu choroby wściekłych krów, insynuując, że za zły stan zdrowia Agnieszki odpowiada jej nieodpowiednia dieta, bogata w surowe mięso. Cytując pana rehabilitanta ze szpitala: “pewnie najadła się surowego mięsa” i należy teraz do grona 3% populacji, których dotyka ta choroba (wariant Creutzfeldta-Jakoba) – ujawniają RODZINY Apelujemy o sprawiedliwość i zadośćuczynienie za śmierć naszej zmarłej żony, mamy, siostry i przyjaciółki. To kolejny dowód na to, że panujące rządy mają krew na rękach. Ponownie zginęła ciężarna, niewinna, młoda kobieta, matka i żona, osieracając 3 dzieci, które nie doczekały się powrotu Mamy do domu. Chciała żyć, nikt nie spodziewał się takiej eskalacji spraw. Kto jest w tym momencie podmiotem karnym? Kto odpowiada za tę krzywdę? Szpital? Trybunał Konstytucyjny? Posłowie głosujący za Ustawą antyaborcyjną w Polsce? Agnieszka T. - to 37 letnia kobieta z Częstochowy, która była w I trymestrze ciąży bliźniaczej. Trafiła do Wojewódzkiego Szpitala w Częstochowie na Oddział Ginekologii w dniu 21 grudnia 2021r z powodu pogorszających się bóli brzucha i wymiotów. Wcześniej lekceważono jej skargi, mówiąc, że to ciąża bliźniacza i ma prawo tak boleć. Podczas pobytu w tymże szpitalu, jej stan się pogarszał. Przyjechała tam w pełni świadoma, w dobrej kondycji fizycznej i psychicznej, z dolegliwościami ginekologicznymi. Za pośrednictwem rozmów telefonicznych byliśmy świadkami, jak stan jej z dnia na dzień ulegał pogorszeniu. Według ekspertyzy lekarskiej, 23 grudnia 2021 zmarł jej pierwszy z bliźniaków, niestety nie pozwolono na usunięcie martwego płodu, ponieważ prawo w Polsce temu surowo zabrania. Czekano aż funkcje życiowe drugiego z bliźniaków samoistnie ustaną. Agnieszka nosiła w swoim łonie martwe dziecko przez kolejne 7 dni (!!!) Śmierć drugiego z bliźniaków nastąpiła dopiero 29 grudnia 2021 r. Następnym karygodnym faktem jest, że ręcznego wydobycia płodów dokonano po następnych 2 dniach (!!!) a mianowicie roku. Przez ten cały czas, zostawiono w niej rozkładające się ciała nienarodzonych synków. Nie zapomniano jednak w porę poinformować księdza, aby przyszedł na oddział i odprawił pogrzeb dla dzieci (!!!) Agnieszka zachorowała na sepsę, tak sądzimy po wynikach, ponieważ kiedy trafiła do szpitala badanie CRP wskazywało na 7 jednostek, dzień przed śmiercią, było to już 157,31H (norma 5), informacji o sepsie jednak nigdzie w dokumentach nie ma. Jej funkcje życiowe z dnia na dzień pogarszały się do takiego stopnia, że w przeciągu kilku dni stała się przysłowiowym ‘warzywem’ i z ginekologii trafiła na neurologię. Szpital bardzo utrudniał kontakt, nie pozwolono rodzinie na wgląd do dokumentacji medycznych powołując się na to, że Agnieszka nie napisała upoważnienia dla męża ani siostry. Niestety jej stan widoczny na załączonym filmiku nie pozwolił na to. Zatajano wiele spraw, ze strony medycznej padały słowa o podejrzeniu choroby wściekłych krów, insynuując, że za zły stan zdrowia Agnieszki odpowiada jej nieodpowiednia dieta, bogata w surowe mięso. Cytując pana rehabilitanta ze szpitala: ‘pewnie najadła się surowego mięsa’ i należy teraz do grona 3% populacji, których dotyka ta choroba (wariant Creutzfeldta-Jakoba). 23 stycznia nastąpiło zatrzymanie akcji serca, gdzie z powodzeniem przeprowadzono reanimację. 24 stycznia 2022 roku stan Agnieszki wskazywał na agonie. Większość organów zaprzestała funkcjonować. Przetransportowano ją do innego Szpitala w Blachowni, gdzie w końcu personel medyczny okazał się być na tyle profesjonalny i zechciano porozmawiać z rodziną oraz wydać nam dokumentacje medyczną. Dopiero teraz wiemy, co tak na prawdę się tam stało. Niestety dziś, otrzymaliśmy w godzinach popołudniowych telefon, że Agnieszka pomimo prób ratunku zmarła w Blachowni. Jesteśmy zdruzgotani a ból jaki nam towarzyszy jest nie do opisania. Bardzo prosimy o pomoc. Dysponujemy niezbitymi dowodami na popełnione przestępstwo jak i próby utajenia przyczyn stanu zdrowia Agnieszki a także podawanie przez personel szpitala fałszywych informacji co do okoliczności śmierci do rodziny: @ by Zbyszek Torbus on Tuesday, January 25, 202223 grudnia nastąpiło zatrzymanie akcji serca, gdzie z powodzeniem przeprowadzono reanimację. 24 stycznia 2022 roku stan Agnieszki wskazywał na agonię. Większość organów zaprzestała funkcjonować. Przetransportowano ją do innego Szpitala w Blachowni, gdzie w końcu personel medyczny okazał się być na tyle profesjonalny i zechciano porozmawiać z rodziną oraz wydać nam dokumentacje medyczną. Dopiero teraz wiemy, co tak na prawdę się tam stało – czytamy dalej w oświadczeniu oskarżają szpitalWedług najbliższej rodziny Agnieszki, to lekarze odpowiadają za jej śmierć. Kobieta zmarła 25 stycznia w szpitalu w Blachowni. Pozostawiła najbliższych w żałobie i osierociła trójkę dzieci. Rodzina domaga się zdruzgotani, a ból, jaki nam towarzyszy jest nie do opisania. Bardzo prosimy o pomoc. Dysponujemy niezbitymi dowodami na popełnione przestępstwo jak i próby utajenia przyczyn stanu zdrowia Agnieszki, a także podawanie przez personel szpitala fałszywych informacji co do okoliczności śmierci bliźniąt – czytamy w oświadczeniu. Obserwuj w News i bądź zawsze na bieżąco! Obserwuj ciąża bliźniaczaciężarnaobumarcie płoduśmierć ciężarnejśmierć ciężarnej w szpitaluszpitalCzęstochowaŹródła: Miniatura: FacebookPoznań dołącza do miast, w których dzieci będą operowane w łonie matki Publikacja: 23.05.2019 g.14:24 Aktualizacja: 23.05.2019 g.14:37 Magdalena Konieczna Poznań Długo przygotowywaliście się do pierwszego rozdzielenia bliźniąt syjamskich?Dziesięć to symboliczne liczenie. Już wyjaśniam o co chodzi. Pierwszym zabiegiem, który przeprowadziliśmy w nowo otwartym szpitalu w Prokocimiu 10 lutego 1966 roku, była przepuklina pachwinowa u dziewczynki. 21 marca tego samego roku do szpitala przyjęliśmy noworodka płci męskiej w trzeciej dobie życia z zarośniętym przełykiem. Operacja zespolenia przełyku się udała, chłopczyk przeżył. I to był znak. Bardzo dobry znak, rokujący na przyszłość w zamierzonym kierunku leczenia ciężkich wad rozwojowych u to była pierwsza wrodzona niedrożność przełyku zoperowana w Krakowie bez komplikacji, po której chłopczyk dziesięć lat…… i my - młodzi chirurdzy - zdobyliśmy doświadczenie, wiedzę, umiejętności. Dlatego gdy do nas ze Świętokrzyskiego przywieziono dwie zrośnięte dziewczynki w drugiej dobie życia, nie wahaliśmy się ani minuty. Prof. Jan Grochowski, kierownik kliniki chirurgii dziecięcej, ówczesny dyrektor szpitala(mąż dr Elżbiety Grochowskiej - red.), zdecydował, że bierzemy się za tę odmówić pomocy? W końcu nikt w Polsce wtedy nie wykonywał takich operacji?Nie było takiej opcji. Nie wzbranialiśmy się przed nią, bo wiedzieliśmy, że powinniśmy dać sobie radę. Poza tym nasz szpital na tamte czasy mógł się pochwalić supernowoczesnymi warunkami: mieliśmy oddział intensywnej terapii dla noworodków, odpowiednią aparaturę do znieczulenia, specjalistę anestezji dziecięcej dra Jana Wężyka, a to są istotne aspekty w takich tak byliście odważni: wziąć się za coś, czego wcześniej w ogóle nie bliźniaczek nie był aż tak skomplikowany: zewnętrznie przebiegał od mostka do wspólnej wymagała jakichś specjalnych przygotowań?Tak naprawdę nie mieliśmy zbyt wiele czasu na przygotowywanie się, po tym jak przywieziono do nas dziewczynki. Zabieg zaplanowano szybko: trafiły na stół operacyjny kilka dni po urodzeniu, gdyż jedna z nich była znacznie słabsza. Tereska gorzej oddychała, miała zapalenie płuc. Kasia była w lepszej były dzieci urodzone w terminie?Tak, poprzez cięcie wówczas nie było nawet USG. Jak lekarze rozpoznawali ciąże bliźniacze?Najbardziej pierwotnymi i prymitywnymi sposobami. Na słuch, poprzez stetoskopy, czyli zwykłe słuchawki ginekolodzy mogli rozpoznać, że w łonie matki są bliźniaki syjamskie?Tego nie wiemy, ale raczej nie. Zdarzało się, że nie rozpoznawano w ogóle ciąży bliźniaczych, nie wspominając już o tym, że są to zrośnięte bliźniaki. Kobiety więc rodziły drogą naturalną, w rezultacie podczas jednego z takich porodów jeden z bliźniaków miał głęboki stopień niedotlenienia, złamania kości nóg, rączki. Takie to były rozdzielano Kasię i Teresę?Najpierw przeprowadziliśmy badanie radiologiczne sylwetek dzieci i angiograficzne. Polega ono na podaniu kontrastu do organizmu, by ocenić naczynia krwionośne i zakontraktowane narządy w każdym z tych dzieci. To jedyne badanie, na podstawie którego przeprowadziliśmy operację. Zobaczyliśmy wówczas, że dziewczynki mają osobne dwa normalne serca, wszystkie układy były podwójne, nie trzeba zatem było robić podziałów narządów. Jedyny zrost, jaki miały, to był zrost wątroby, która została narzędzia chirurgiczne mieliście do dyspozycji?W tym czasie nie było nowoczesnych urządzeń do cięcia. Nóż ultradźwiękowy - dziś podstawowe narzędzie w pracy chirurga - w ogóle nie istniał. Rozdzielaliśmy przy pomocy noża koagulacyjnego, który służy do zamykania naczyń krwionośnych przy zabiegach chirurgicznych. Przed tym chirurg musiał kleszczykami naczyniowymi chwytać naczynka krwawiące. Tak było aż do momentu gdy weszła elektrokoagulacja. Cięcie wątroby wykonywaliśmy właśnie tym nożem. Zanim ustalony był termin operacji, trzeba było zdecydować o składach zespołów Czyli było ich wiele?Przy tego typu operacji muszą być dwa zespoły operacyjne: dwa zespoły chirurgów i anestezjologów. W okresie poprzedzającym operacje analizowany był wielokrotnie plan operacji i zasady postępowania chirurgicznego, wszyscy musieliśmy być pod stałym telefonem, dlatego że stan jednej z dziewczynek był gorszy. Nie wykluczaliśmy, że operację trzeba będzie rozpocząć w trybie nagłym. Wszyscy zatem czuwali, gdyby zaszła taka potrzeba. I proszę zauważyć, że wtedy nie było telefonów komórkowych!Kto operował?Kierował operacją oczywiście mój mąż - prof. Jan Grochowski. Na sali operacyjnej z chirurgami ogólnymi - czyli mną, Wiesławą Żurek, Haliną Aleksandrowicz współdziałali też inni specjaliści, kardiochirurg Eugenia Zdebska, urolog Jerzy Grochowski był tyranem na sali operacyjnej?Dawał chirurgom dużo swobody. Bo uważał, że jak ktoś ma patent chirurga, to musi być samodzielny. Ale mimo to kontrolował sytuację i złościł się jak coś nie szło tak jak powinno. Bali się go wszyscy, to trwał zabieg?Nie pamiętam, ale chyba z sześć godzin, a może i dłużej. Do zabiegu były przygotowane dwie sale operacyjne. W jednej dwa zespoły anestezjologów prowadziły znieczulenia dziewczynek i następnie chirurdzy operacyjnie rozdzielali je. Po rozdzieleniu jedno dziecko wraz z zespołem anestezjologów było przeniesione na drugą salę i na tej drugiej sali dokonywało się już końcowych etapów operacji - zamknięcia powłok jakieś komplikacje?Żadnych. Zabieg odbył się bez powikłań. Zrost - od mostka do pępka - nie należał do najtrudniejszych. Nie trzeba było dzielić żadnych narządów: ani worka osierdziowego, ani przewodów pokarmowych, bo były osobne, a poza tym składały się ze wszystkich części. Jedynie wątroby były zrośnięte klepsydrowatym zrostem na szerokości 6 się czuły bliźniaczki po zabiegu?Słabsza Tereska zmarła dwa dni po zabiegu. Kasia była w bardzo dobrej formie. Niestety i potem - podczas kolejnych operacji rozdzielania syjamskich bliźniąt - umierało jedno z nich. Operacyjnie rozdzieliliśmy dziewięć par i niestety za każdym razem słabszy bliźniak obarczony dodatkowymi wadami jeszcze długo przebywała w szpitalu?Na pewno nie krócej niż trzy wymagała kolejnych zabiegów?Oczywiście. Była wymagana korekcja blizny u kilkunastomiesięcznej Kasi. Po rozdzieleniu, u dziewczynek powstał siedmiocentymetrowy ubytek w powłokach. Ubytki powłoki stanowią duży problem chirurgiczny. U dziewczynek trzeba było go zamknąć sztucznym materiałem. Pokryliśmy go łatą z dakronowej tkaniny. Łatanie powoduje, że ubytek zamyka jamę ciała, skóra się zbliża, a pod spodem dochodzi do ziarninowania, czyli powstania nowej żyje?Widziałyśmy się pod koniec lat 90. Przyjechała wówczas do szpitala po zaświadczenia lekarskie. Była to całkiem zdrowa dziewczyna. Tylko że nie bardzo wiodło się jej materialnie. Mama wcześnie zmarła, ojciec klepał biedę. Nie wiem jak potoczyły się jej losy. Mam nadzieję, że wszystko jest w musieli wyrazić zgodę na operację?Tak. Prof. Grochowski w rozmowie z nimi przedstawił szczegóły dotyczące stanu dziewczynek, ewentualnych komplikacji. To trudne rozmowy, ale bez zgody rodziców nie podjęlibyśmy operacji. To oni decydują o swoich chyba nie dawały spokoju po przeprowadzeniu tej pionierskiej operacji?Tak, bo to był sukces polskiej medycyny. Pierwszy taki zabieg w kraju. Ale bez przesady, mieliśmy czas na pracę. Nie przesiadywaliśmy za długo na konferencjach bliźniaki syjamskie automatycznie trafiały do szpitala w Prokocimiu?Tak, tylko my wykonywaliśmy takie operacje. Na drugą zresztą nie trzeba było długo czekać. Już w 1980 roku przyjęto u nas kolejną parę. I znowu to były dziewczynki. Z podobnym zrostem. Nie mieliśmy dylematów, przyjęliśmy dzieci i zoperowaliśmy je. Kilka lat później prof. Jan Grochowski wraz z zespołem przeprowadził jedną z najbardziej skomplikowanych operacji. Nie uczestniczyłam w tym zabiegu, gdyż wyjechałam za granicę . To byli chłopcy ze zrostem w obrębie jamy brzusznej, z przemieszczonym na zewnątrz końcowym odcinkiem jelita grubego i pęcherzem moczowym, brakiem odbytu i wadą kości krzyżowej, rozszczepem moszny, mieli szczątkowe prącie. Kończyna dolna prawa była prawidłowa, lewa natomiast niedorozwinięta. Niezwykle skomplikowana wada. Operacja wielogodzinnej rekonstrukcji pęcherzy moczowych i podziału jelit z wytworzeniem odbytów sztucznych zakończyła się powodzeniem. Jeden z bliźniaków przeżył. Przebył on wiele operacji ortopedycznych w kolejnych miesiącach i zabieg szczególnie utkwił w pamięci Pani?Dobrze pamiętam parę dziewczynek z 1992 roku. Miały wspólny przewód pokarmowy, jedno jelito grube. Trzeba było podzielić tak, by każda dostała po połowie jelita. I tak też się stało. Zoperowaliśmy je kiedy miały 21 miesięcy. Od urodzenia cały czas były w klinice pod naszą obserwacją. Wtedy zajmował się nimi dr hab. Adam Bysiek, utalentowany chirurg. Po raz pierwszy użył ekspandera w celu wytworzenia nadmiaru skóry, aby po rozdzieleniu dzieci zamknąć ubytek dopiero się pojawiły?Tak, i my jako pierwsi zakupiliśmy to urządzenie. To nic innego jak plastikowy balonik, który służy do powiększania powłok, a głównie skóry - jej wydłużania, wyciągania. Wprowadza się go pod skórę na twarde podłoże - np. na żebrach i stopniowo dopełnia się go powietrzem. Balonik rośnie i tym sposobem powiększa uniwersyteccy lekarze poradziliby sobie z rozdzieleniem bliźniąt syjamskich?Poza wszelkimi wątpliwościami: panowała wówczas atmosfera w USD, towarzyszyły tym operacjom chyba wielkie emocje?Muszę powiedzieć, że chirurgia to taka dziedzina, iż człowiek cały czas ma dylematy. Przynajmniej tak było ze mną. Jeśli cokolwiek zrobi się na żywym organizmie, nawet proste zespolenie jelita, to o 4 rano chirurg budzi się i zastanawia, czy dobrze zrobił. A może warto było zastosować jednowarstwowe zespolenie. A może jednak dwuwarstwowe, choć ostatnie doniesienia w prasie medycznej mówią, że jednowarstwowe lepiej się goją. A może trzeba było gęściej zszyć, czy jednak rzadziej, bo większe odstępy pomiędzy szwami mniej anemizują tkankę i jest lepszy dopływ krwi. I tak od świtu człowiek główkuje i zapomina o śnie. Przy takich sprawach jak rozdzielenie bliźniaków syjamskich są jeszcze nieporównywalnie większe emocje i szczerze: czuje Pani dziś satysfakcję i dumę?Tak, ale mimo że minęło tyle lat, mam niedosyt. Spośród 9 rozdzielonych par jeden z bliźniaków nie żyje. Wielka szkoda. Niestety, warunki anatomiczne i stan tych dzieci nie pozwalał na przeżycie obojgu. Teraz to już się za które warto zapłacić! Sprawdź i przeczytajCodziennie rano najświeższe informacje z Krakowa prosto na Twoją skrzynkę e-mail. Zapisz się do newslettera!"Gazeta Krakowska" na Twitterze
MIECZ PRAWDY. ROZMOWA NIENARODZONYCH BLIŹNIAKÓW. Para nienarodzonych bliźniąt prowadzi rozmowę w brzuchu matki. “Powiedz mi , czy ty wierzysz w życie po porodzie? pyta jeden z bliźniaków. “Jasne, zdecydowanie! Tu rośniemy, nabieramy siły by. sprostać temu co nas czeka na zewnątrz“ odpowiada drugi. “To jest kompletna bzdura
27-letnia Hayley Lampshire z Kidlington (Oxfordshire, Anglia) w 12 tygodniu ciąży dowiedziała się, że będzie mamą bliźniaków. – Byliśmy w szoku, nie mieliśmy jeszcze pojęcia jak poradzić sobie z jednym dzieckiem, a co mówić o dwójce – mówi Hayley. Zobacz film: "Katar u niemowlaka" 1. Szczególna więź Adrenalina jednak wzrosła na kolejnej wizycie u lekarza. Przyszli rodzice byli przerażeni, kiedy dowiedzieli się, że ich dzieci znajdują się w jednym worku owodniowym. To tzw. ciąża jednokosmówkowa, jednoowodniowa, co oznacza, że dzieci mają 50 proc. szans na przeżycie. Bliźniaki trzymające się za rękę w łonie matki na USG i po porodzie (mirror) Rodzice martwili się o swoje dzieci, ponieważ lekarz ostrzegł ich, że dzieci poruszając się w łonie matki, mogą wzajemnie splątać się pępowiną. Wtedy doszłoby do odcięcia tlenu i pożywienia. Małżeństwo po usłyszeniu smutnych wieści, zaczęło żyć w ogromnym stresie. Codziennie bali się, że ich dzieci mogą umrzeć. Kolejne badania kontrolne były dla wszystkich zaskoczeniem. Na USG byli widoczni dwaj chłopcy, którzy tulili się do siebie, a nawet trzymali za ręce. Na kolejnym badaniu obraz był podobny. Bliźniaki były zwrócone ku sobie i trzymały się za rączki. Bliźniaki trzymające się za rękę w łonie matki na USG (mirror) Mimo rozczulających widoków, rodzice umierali ze strachu, że ich dzieci mogą nie przeżyć. 25 sierpnia nadszedł upragniony dzień, Hayley urodziła bliźniaki przez cesarskie cięcie. Chłopcy byli zdrowi, ich życiu nic nie zagrażało. - Poczuliśmy ulgę, gdy chłopcy urodzili się zdrowi dzięki cesarskiemu cięciu. Charlie i ja na początku byliśmy przerażeni, ale chcemy podzielić się naszą historią, aby przekonać innych, że zawsze jest nadzieja. Do tej pory byli nierozłączni i jednak wyszło im to na dobre. Mam nadzieję, że nie zmieni się to kiedy podrosną – komentuje Hayley. Chłopcy urodzili się 36 sekund po sobie. Rowan ważył kg, a Blake kg. Bliźniacy musieli zostać w szpitalu przez 3 tygodnie, ale rozwijają się prawidłowo. Są niemalże identyczni, a ich rodzice mają nadzieję, że ta szczególna więź między nimi będzie trwała przez całe ich życie. Rodzice z bliźniakami (mirror) polecamy
Szczęśliwa mama Agnieszka Kaczmarek z bliźniakami fot. Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Zgierzu im. Marii Skłodowskiej-CuriePani Agnieszka Kaczmarek z Łęczycy została mamą bliźniaków dwujajowych - Lenki i Oliwierka. Są to jedne z pierwszych dwujajowych bliźniaków, które przyszły w tym roku na świat w naszym województwieŁęczycanka została mamą bliźniaków- Te cudowne maluszki, które widzicie, to Lenka i Oliwierek. A dlaczego się chwalimy? Ponieważ są to jedne z pierwszych dwujajowych bliźniaków, które przyszły w tym roku na świat w naszym Wam tajemnicę, że szczęśliwa mama pani Agnieszka Kaczmarek z Łęczycy, dopiero podczas drugiego USG dowiedziała się, że będzie mamą cudnych bliźniaków - czytamy na stronie Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Zgierzu im. Marii Skłodowskiej-Curie. Serdecznie gratulujemy i życzymy dużo zdrówka! Bliźniaki - jak powstają ciąże mnogie?Według szacunków bliźnięta rodzą się w Polsce średnio raz na 80 porodów. Mianem bliźniąt określa się osoby urodzone w wyniku ciąży mnogiej, która stanowi rezultat zapłodnienia dwóch komórek jajowych lub podzielenia zapłodnionej komórki jajowej (zygoty) na dwie części. Wyróżnia się:- Bliźnięta jednojajowe (monozygnotyczne).- Bliźnięta dwujajowe (dizygotyczne).- Bliźnięta jednojajowe (monozygotyczne)Bliźnięta jednojajowe rodzą się w wyniku podziału jednej zygoty na dwie części. Mają one tę samą płeć, identyczny materiał genetyczny, a podczas życia płodowego najczęściej współdzielą dwujajowe (dizygotyczne)Ciąża mnoga heterozygotyczna daje bliźnięta dwujajowe. Dzieci rozwijają się i rodzą jednocześnie, ale genetycznie są względem siebie jak zwyczajne rodzeństwo: wspólne jest u nich zaledwie 50 proc. zestawu genetycznego. Mogą być tej samej lub różnej biologicznej płci. Bliźnięta dwujajowe rozwijają się, gdy podczas cyklu menstruacyjnego wyjątkowo uwolnione zostaną dwie komórki jajowe zdolne do zapłodnienia zamiast jednej. Od początku ciąży istnieją dwie odrębne zygoty z osobnymi łożyskami i w osobnych workach owodniowych. W Polsce bliźniaki dwujajowe stanowią około 1 proc. wszystkich urodzeńBliźniaki:czynniki genetyczne a ciąża bliźniaczaBliźniaki w niektórych rodzinach zdarzają się raz na kilka pokoleń. Badania pokazują, że zwiększona skłonność do ciąż bliźniaczych dwujajowych jest dziedziczona przez kobiety, choć nie zidentyfikowano jeszcze odpowiedzialnych za to zjawisko genów. Występowanie ciąż mnogich u kobiet, które urodziły już raz bliźnięta jest częstsze dwukrotnie względem ciąż mnogich u kobiet, które nie rodziły (lub urodziły w poprzednich ciążach jedno dziecko). Wiele badań wskazuje też na wiek powyżej 35. roku życia jako czynnik zwiększający prawdopodobieństwo urodzenia bliźniąt. wsp. Justyna ŚmigarukPolecane ofertyMateriały promocyjne partnera
„W brzuchu ciężarnej kobiety były bliźniaki. Pierwszy zapytał drugiego: – Wierzysz w życie po porodzie? – Jasne. Coś musi tam być. Mnie się wydaje, że my właśnie po to tu jesteśmy, żeby się przygotować na to, co będzie potem. – Głupoty. Żadnego życia po porodzie nie ma. Jak by miało wyglądać? – No nie wiem, ale będzie więcej światła. Może będziemy biegać, a jeść buzią…. – No to przecież nie ma sensu! Biegać się nie da! A kto widział żeby jesć ustami! Przecież żywi nas pępowina. – No ja nie wiem, ale zobaczymy mamę a ona się będzie o nas troszczyć. – Mama? Ty wierzysz w mamę? Kto to według Ciebie w ogóle jest? – No przecież jest wszędzie wokół nas… Dzięki niej żyjemy. Bez niej by nas nie było. – Nie wierzę! Żadnej mamy jeszcze nie widziałem czyli jej nie ma… – No jak to? Przecież jak jesteśmy cicho, możesz posłuchać jak śpiewa, albo poczuć jak głaszcze nasz świat. Wiesz, ja myślę, że prawdziwe życie zaczyna się później.” ————————-
• Lekarze z Lublina przeprowadzili udaną operację bliźniaków w łonie matki, zabieg trwał około 40 minut • U dzieci wykryto tak zwany zespół przetoczenia krwi między płodami •
Data utworzenia: 20 sierpnia 2019, 12:00. O tym, że picie alkoholu przez ciężarne matki odbija się na zdrowiu dzieci nie trzeba nikogo przekonywać. Ostatnio naukowcy udowodnili jednak, jak poważne skutki wywiera alkohol na organizm człowieka formujący się w łonie matki. Okazuje się, że alkohol zmienia DNA płodu, co może oznaczać poważne konsekwencje dla dziecka na jego całe życie! Kobieta w ciąży pije alkohol Foto: 123RF Nawet umiarkowane picie alkoholu przez kobiety w ciąży może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia dziecka. Alkohol prowadzi do zmian w genomie dziecka, co ma istotny wpływ na całe ludzkie życie. Naukowcy z Uniwersytetu Rutgersa (USA) wykazali, że matki, które piją w ciąży umiarkowane lub duże ilości alkoholu (kilka drinków kilka razy w miesiącu) narażają swoje pociechy na zmiany genetyczne w obrębie układu regulującego odpowiedź na stres (gen POMC) oraz zegara biologicznego (gen PER2). - Nasze badanie pomaga specjalistom zidentyfikować biomarkery - mierzalne wskaźniki, takie jak zmienione geny czy białka - które pozwalają przewidzieć ryzyko związane z prenatalną ekspozycją na alkohol - komentuje prof. Dipak K. Sarkar, główny autor badania. Ponadto dzieci, które w trakcie życia płodowego miały kontakt z alkoholem rodzą się również z podwyższonym poziomem hormonów stresu - kortyzolu i kortykotropiny. (PAP) Aż do porodu nie wiedziała, że jest w ciąży! Jak to możliwe? Wrzuciła swoje zdjęcie dwa tygodnie po porodzie. Wywołała burzę! Masz ciekawy temat? Napisz do nas list! Chcesz, żebyśmy opisali Twoją historię albo zajęli się jakimś problemem? Masz ciekawy temat? Napisz do nas! Listy od czytelników już wielokrotnie nas zainspirowały, a na ich podstawie powstały liczne teksty. Wiele listów publikujemy w całości. Wszystkie historie znajdziecie tutaj. Napisz list do redakcji: List do redakcji Podziel się tym artykułem:
Oprócz tego, wiele bliźniaków musi koniecznie być razem, jeśli jest tylko jedna klasa w szkole i danym roczniku. Często nie ma więc alternatywy ani wyboru. Ogólnie jednak tradycyjne szkoły uważają, że bliźnięta powinny być rozdzielane, ponieważ sprzyja to budowaniu tożsamości. Sugeruje to, że osobowość konstruuje się
Na świecie pojawiają się różne pary bliźniąt: bliźnięta jednojajowe – bliźniaczo podobne, o tej samej płci; bliźnięta dwujajowe – dwie dziewczynki różniące się od siebie; dwóch chłopców różniących się od siebie oraz dziewczynka i chłopiec. Zdarza się, że bliźniaki rodzą się wcześniej, są słabsze, mają niższą wagę urodzeniową, mają problemy zdrowotne lub trudności te dotyczą tylko jednego z bliźniąt. Zatem każdy duet jest inny. Najpierw pojawia się informacja medyczna o ciąży mnogiej, najczęściej podczas badania USG. Wiadomość o ciąży bliźniaczej często jest zaskoczeniem i może budzić w rodzicach różne uczucia : radość i dumę, poczucie wyjątkowości, z drugiej zaś strony niepokój, strach, niepewność. Rodzina i znajomi reagują też w różny sposób, jedni zazdroszczą, inni współczują, jeszcze inni gratulują i są chętni do pomocy. Tych oferujących pomoc warto docenić i zapamiętać, bo pomoc się przyda. Dzieci leżące blisko siebie w łonie mamy są rozróżniane w opisach lekarzy – bliźniak I , bliźniak II. To dwoje dzieci mających swoje własne, indywidualne potrzeby oraz możliwości. Uważni rodzice będą to obserwować zaraz po urodzeniu. Maluchy często potrzebują różnej ilości snu, ruchu, czasu na jedzenie i uspokajanie się, w różny sposób reagują na bodźce płynące z otoczenia. Jedno dziecko boi się hałasu, drugie lubi głośne dźwięki, jedno lubi być mocno kołysane, noszone na rękach, drugie zasypia odłożone do łóżeczka, bliźniaki mogą inaczej reagować na nowe pokarmy, mokrą pieluszkę. Ważne jest wcześnie wychwycić te potrzeby, zrozumieć je i próbować w miarę możliwości na nie odpowiadać. Najtrudniejszym momentem na początku bycia mamą z dwójką niemowląt na raz, jest czas karmienia piersią, zwłaszcza że wiele porodów bliźniaczych odbywa się poprzez cesarskie cięcie. W takiej sytuacji dzieci nie są od razu przystawiane do piersi, a mamy zaczynają karmić je po kilku dniach od porodu. Stąd od początku pojawiają się pewne trudności. Mimo tego większość mam chce i może karmić piersią bliźnięta. Jak to zrobić? Można poszukać odpowiedniego sposobu: karmić równocześnie lub każde z dzieci osobno. Pierwszy sposób często wymaga pomocy drugiej osoby. Ten drugi sposób wymaga od dzieci przystosowania się do odpowiedniego rytmu , a od mamy cierpliwości i znoszenia płaczu i frustracji dziecka, które musi poczekać na swoją kolej. Każda mama jest wystarczająco dobrą mamą i powinna pamiętać, że czasem nie da się zaspokoić potrzeb dziecka, a tym bardziej dwójki w tym samym momencie. Warto jednak mówić do dziecka, które czeka np. teraz nie mogę, ale za chwilę Cię nakarmię, zmienię Ci pieluszkę, wezmę na ręce, itp. Ten głos oznacza dla czekającego, sfrustrowanego dziecka, że mama go słyszy. Taka interwencja jest ważna podczas całego okresu wychowywania bliźniąt. Bliźniaki są blisko siebie przez całe dzieciństwo. Mają przy sobie bratnią duszę, kompana do zabawy i kłótni, mogą zawiązywać koalicje przeciw rodzicom, współpracować i rywalizować ze sobą. To dobry „trening” na przygotowanie się do życia wśród ludzi. W relacjach między rodzeństwem, a bliźniakami szczególnie często pojawia się uczucie zazdrości o mamę, rodziców. Równocześnie rodzeństwo przejawia wobec siebie uczucia miłości i troski. Traktowanie każdego z dzieci z uwagą, słuchanie, rozmowa o potrzebach i w miarę możliwości realizowanie ich, utwierdza bliźniaki w przekonaniu, że przy rodzicach jest miejsce dla każdego z nich. Bliźniaki, jako że są oddzielnymi osobami, rozwijają się we własnym tempie. Kiedy jednemu z nich wyrośnie pierwszy ząbek, drugi zaczyna wypowiadać pierwsze sylaby, jeden wstaje i próbuje chodzić, drugi nie potrafi jeszcze tego zrobić. Dzieci uzyskują w odpowiednim dla siebie czasie nowe umiejętności. Warto być uważnym na indywidualne potrzeby dzieci oraz zaakceptować fakt wchodzenia w kolejne etapy rozwoju każdego z dzieci indywidualnie. Ubieranie dzieci w inne ubranka czy kupowanie różnych zabawek jest zewnętrzną formą rozróżniania dzieci. Ma to duże znaczenie dla otoczenia, które często zachwyca się bliźniakami i nie widzi ich odrębności. Postrzeganie bliźniaków jako jedności może być trudne dla nich, gdyż każde z dzieci chce być widziane jako odrębna osoba. Pamiętajmy o tym. Kupowanie różnych ubrań, zabawek, urządzanie różnych pokoi ma sens wtedy, gdy dzieje się to w zgodzie z naszą intuicją oraz potrzebami samych dzieci. Konieczne jest, by każde z dzieci miało swój kącik, swoje zabawki, ubranka, zainteresowania i nie jest dobre, by dzieci zlewały się ze sobą. Dobrze jest wprowadzać odpowiednio wcześnie bliźnięta w grono innych dzieci. Pomoże to im zawiązywać indywidualne przyjaźnie i zwiększy możliwości posiadania własnych spraw. Czasami wydaje się to trudne do zniesienia dla rodziców i samych dzieci. Spójrzmy jednak na to szerzej. Gdy jedno z dzieci uda się na przyjęcie urodzinowe do kolegi , drugie ma w tym czasie rodziców tylko dla siebie. Dla bliźniaków ważne jest, by ich nie odróżniać i nie rozdzielać na siłę. Zadbajmy o to, by działo się to w sposób naturalny, sprzyjający realizowaniu indywidualnych potrzeb i talentów dzieci. Wszystkie dzieci rosną i stają się coraz bardziej samodzielne, z czasem odchodzą od rodziców, budują własne życie. W przypadku bliźniąt także każde z nich rośnie, staje się coraz bardziej samodzielne, z czasem odchodzi od rodziców, ale i od siebie wzajemnie. Tak toczy się życie, przygotowujmy siebie i dzieci do tego. Bliskość jaka wiąże bliźnięta ma różne odcienie. Wychowywanie bliskich sobie dzieci rodzi wiele trudności, ale też jest źródłem wielu radości. Próbujmy wspierać dzieci w ich rozwoju, by mogły być bliskie sobie i by każde z nich mogło być sobą. Beata Dawczak – logopeda, pedagog, terapeuta integracji sensorycznej.
