Do znacznie większych różnic może natomiast dojść, gdy spóźniający się okres wynika z, Spóźniający się okres u kobiety, która współżyła seksualnie, może świadczyć o ciąży. Po zapłodnieniu zagnieżdża się w ściance, co sprawia, że błona śluzowa się nie złuszcza, a zatem nie dochodzi również do jej usunięcia.
Endometrioza / Opublikowano: 10:57Aktualizacja: 15:30 Endometrioza to przewlekłe schorzenie objawiające się bólem podczas menstruacji. Przyczyną endometriozy jest przemieszczanie się komórek endometrium poza macicę. Objawy endometriozy są bardzo dotkliwe, zatem kobiety dotknięte tym problemem potrzebują pomocy lekarskiej. Leczenie endometriozy polega na stosowaniu farmakoterapii bądź leczenia operacyjnego. Co to jest endometrioza?Endometrioza – przyczyny chorobyRodzaje endometriozyEndometrioza – ból to najważniejszy objawObjawy endometriozy towarzyszące bólowiEndometrioza a ciążaDiagnostyka endometriozy Endometrioza – leczenie farmakologiczne Endometrioza – leczenie operacyjne Endometrioza – dieta i styl życia Co to jest endometrioza? Endometrioza to choroba dotycząca nieprawidłowości w endometrium, czyli błonie śluzowej macicy. Endometrium wyściela jamę macicy i podlega charakterystycznym zmianom podczas cyklu miesięcznego. Pod wpływem hormonów zaobserwować można następujące zmiany: w fazie lutealnej (od owulacji do menstruacji) endometrium podlega stopniowemu złuszczeniu, w fazie folikularnej endometrium podlega odbudowie i pogrubieniu. Takie cykliczne zmiany mają na celu przygotowanie endometrium macicy do zagnieżdżenia się zarodka. Gdy nie dojdzie do zapłodnienia, błona śluzowa macicy złuszcza się. Jeśli natomiast powstanie zarodek, wówczas endometrium odżywia zarodek. Jeśli komórki endometrium przemieszczą się poza jamę macicy, wówczas rozwija się endometrioza. Wbrew obawom niektórych kobiet, endometrioza nie jest rakiem, ponieważ wykazuje inną budowę nabłonkową. Cechuje się obecnością ognisk endometrium w takich nietypowych lokalizacjach jak jajniki, jajowody, jelito grube, pęcherz moczowy czy otrzewna. Co miesiąc tkanka zachowuje się jak ta w macicy i reaguje na zmiany hormonalne w organizmie – gromadzi się i złuszcza, powodując krwawienie. To może prowadzić do stanów zapalnych i obrzęków, powstawania blizn, zrostów i torbieli, a także skrzepów – w wyniku braku możliwości usunięcia krwi. Endometrioza może dotyczyć nawet 15 proc. kobiet w okresie rozrodczym. Z endometriozą czasem współwystępuje adenomioza, czyli obecność tkanki podobnej do endometrium w mięśniu macicznym. Innym schorzeniem, które bywa mylone z endometriozą jest przerost endometrium, w którym dochodzi do zwiększenia grubości błony śluzowej wyścielającej macicę. Przerost endometrium nie zawsze oznacza raka, jednak może być początkiem choroby nowotworowej. Objawy przerostu endometrium to nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych i bardzo obfite miesiączki. Przy nieregularnych krwawieniach oraz krwawieniach po menopauzie często wykonuje się zabieg łyżeczkowania macicy. Jest kilka teorii powstawania endometriozy, jednak do dziś lekarze jednoznacznie i dokładnie nie wiedzą, jak do niej dochodzi. Za rozwój endometriozy odpowiedzialne może być współoddziaływanie czynników genetycznych, odpornościowych, hormonalnych oraz środowiskowych. Najbardziej popularna teoria dopuszcza fakt, że komórki macicy mogą się przemieszczać i wszczepiać w różne miejsca kobiecego ciała. Jest to tzw. teoria wstecznego miesiączkowania. U niektórych kobiet podczas menstruacji dochodzi do wstecznego wylewania się krwi miesiączkowej. Może to prowadzić do powstawania błony śluzowej poza macicą i tworzenia się ognisk endometriozy. Niektórzy uważają, że zabieg cesarskiego cięcia może wywoływać endometriozę. Gdy wydobywa się łożysko, może dojść do wszczepienia błony śluzowej w ranę. Wtedy mówimy o endometriozie po cesarce. Są też teorie zakładające udział czynników genetycznych oraz wiążących powstanie endometriozy z niewłaściwie funkcjonującym układem odpornościowym organizmu. Gdy zalegająca krew miesiączkowa nie zostanie usunięta przez komórki układu odpornościowego – może to sprzyjać powstawaniu ognisk endometrium poza macicą. Możliwą przyczyną endometriozy może być wpływ zmian hormonalnych towarzyszących cyklowi miesięcznemu, które mogą sprzyjać przetrwaniu endometrium w nietypowych lokalizacjach i umożliwiać ich namnażanie. Z kolei genetyczne przyczyny endometriozy dotyczą występowania endometriozy w rodzinie. Endometrioza u najbliższych krewnych zwiększa ryzyko wystąpienia choroby w kolejnych pokoleniach. W przestrzeni zakupowej HelloZdrowie znajdziesz produkty polecane przez naszą redakcję: Zdrowie intymne i seks, Odporność, Good Aging, Energia, Beauty Wimin Zestaw z SOS PMS, 30 saszetek 139,00 zł Zdrowie intymne i seks, Odporność, Good Aging, Energia, Beauty Wimin Zestaw z dobrym seksem, 30 saszetek 139,00 zł Odporność Estabiom Junior, Suplement diety, 20 kapsułek 28,39 zł Odporność Estabiom Baby, Suplement diety, krople, 5 ml 28,39 zł Odporność, Good Aging, Energia, Beauty Wimin Zestaw z Twoim mikrobiomem, 30 saszetek 139,00 zł Rodzaje endometriozy Jak wygląda endometrioza? W zależności od lokalizacji ognisk endometriozy, można wyróżnić trzy rodzaje tego schorzenia: endometriozę jajnikową, polegającą na występowaniu torbieli endometrialnych, czyli komórek endometrium zlokalizowanych w świetle jajników, endometriozę otrzewnową, gdy ogniska endometriozy zlokalizowane są w obrębie otrzewnej, endometriozę głęboko naciekającą, obejmującą moczowody, pęcherz moczowy, odbytnicę czy inne fragmenty jelit. Inny podział endometriozy opiera się na stopniu zaawansowania choroby i uwzględnia następujące postacie endometriozy (wg klasyfikacji Amerykańskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu): typ I (minimalny) – ogniska endometriozy maja poniżej 5 mm typ II (łagodny) – zmiany w jajnikach mają ponad 5 mm średnicy, możliwe są także ogniska w okolicy zagłębienia odbytniczo-macicznego typ III (umiarkowany) – zauważalne są zrosty w jajnikach i współwystępują ogniska w okolicy zagłębienia odbytniczo-macicznego typ IV (ciężki) – w efekcie licznych zrostów macica jest przyrośnięta do jelit lub w położeniu tyłozgięcia, a ogniska endometriozy mogą pojawić się w obrębie pęcherza moczowego, szyjki macicy, pochwy. Endometrioza – ból to najważniejszy objaw Ból powodowany przez endometriozę bywa tak silny, że nie pozwala wstać z łóżka. Dezorganizuje życie, utrudnia relacje, odbiera energię. To właśnie ból, główny symptom endometriozy, zwykle skłania kobietę do szukania pomocy. Skąd się bierze ból w endometriozie? Z niewyjaśnionych dotąd przyczyn błona śluzowa macicy (endometrium) wędruje poza macicę i zagnieżdża się w różnych miejscach. Mogą to być jajniki, jajowody, jelita, wątroba, pęcherz moczowy, a nawet blizna po cesarskim cięciu, płuca czy mózg. Te zabłąkane fragmenty endometrium zachowują się identycznie jak w macicy, czyli podlegają zmianom hormonalnym i co miesiąc krwawią. A że w przypadkowej lokalizacji krew ma ograniczone możliwości przepływu, tworzą się skrzepy, a w jajnikach torbiele. Z czasem dochodzi także do powstawania blizn oraz zrostów, które mogą łączyć ogniska endometriozy, np. z sąsiadującymi z nimi narządami. Bolesne zrosty sklejające tkanki w obrębie miednicy zwiększają ryzyko niepłodności. W endometriozie w zatoce Douglasa (zachyłku odbytniczo-macicznym) pojawia się płyn produkowany przez otrzewną zmienioną w procesie zapalnym. Objawy endometriozy towarzyszące bólowi Charakterystyczne dla endometriozy niepokojące objawy to: obfite i nieregularne miesiączki, skrzepy krwi podczas okresu, dyskomfort i ból podczas stosunku lub po nim, uczucie rozbicia i osłabienia, uczucie parcia na mocz, konieczność częstego korzystania z toalety, nasilony zespół napięcia przedmiesiączkowego: bóle głowy, rozdrażnienie, bolesność piersi, zmęczenie, dolegliwości bólowe zlokalizowane w miednicy mniejszej, krwiomocz, objawy psychiczne endometriozy: depresja, stany lękowe związane z obawą przed niemożnością zajścia w ciążę. Gdy rozwija się endometrioza, objawy jelitowe nie należą do rzadkości. Mdłości, wzdęcia, bolesne ruchy jelit, biegunki i zaparcia – tego rodzaju wątpliwe atrakcje może nam fundować zarówno zespół jelita drażliwego, jak i endometrioza. Ta druga przypadłość jest jednak rzadziej brana pod uwagę, stąd niejedna chybiona diagnoza. Efekty łatwo przewidzieć: terapia wdrażana przy drażliwym jelicie nie pomoże, gdy przyczyną wyżej wymienionych dolegliwości jest błona śluzowa macicy przyczepiona np. do ścian otrzewnej. Podpowiedzią dla lekarza może być fakt zaostrzania się symptomów przed miesiączką i w jej trakcie, ale nie zawsze występują one tylko w tym czasie, co utrudnia rozpoznanie. Endometrioza może być przyczyną nabytego tyłozgięcia macicy, które daje objawy takie jak: bolesne miesiączki, bóle krzyża i trudności z zajściem w ciążę. Do nietypowych objawów endometriozy zalicza się kaszel z krwiopluciem, jeśli fragmenty endometrium zostaną przeniesione do płuc i opłucnej, a także objawy neurologiczne spowodowane obecnością endometrium w ośrodkowym układzie nerwowym. Endometrioza a ciąża W przypadku endometriozy jajnika może dojść do zaburzenia owulacji. Wśród kobiet, które bezskutecznie starają się o dziecko, ok. połowa ma endometriozę. Jest to skutek zrostów i torbieli niszczących jajniki, czasami choroba uniemożliwia też zagnieżdżenie się zarodka w macicy. Na szczęście medycyna nie pozostaje w takiej sytuacji bezradna. Jeśli leczenie jest podjęte w porę, szanse na zajście w ciążę znacznie rosną, po laparoskopii nawet dwukrotnie. Czy brak terapii automatycznie skazuje na bezdzietność? Bynajmniej. Według prof. dr hab. n. med. Violetty Skrzypulec-Pinty ze Śląskiego Uniwersytetu Medycznego, 18-24 proc. chorych o swojej dolegliwości dowiaduje się dopiero podczas cesarskiego cięcia przy porodzie. Diagnostyka endometriozy Zdiagnozowanie endometriozy zwykle jest opóźnione w czasie, ze względu na mało charakterystyczne objawy kliniczne oraz lekceważenie symptomów bólowych odczuwanych podczas miesiączki, niesłusznie uznawanych za dolegliwości fizjologiczne. U pacjentki z endometriozą przeprowadza się badanie ginekologiczne, w którym sprawdzane jest położenie macicy oraz jej wielkość i ruchomość. Ponadto ocenia się jajniki i jajowody, więzadła krzyżowo-maciczne i przegrodę odbytniczo-pochwową. Jak wykryć endometriozę? Podstawowym badaniem obrazowym w diagnostyce endometriozy jest ultrasonografia przezpochwowa umożliwiająca wykrycie torbieli endometrialnych, jednakże czułość badania USG jest stosunkowo niska i prawidłowy obraz nie wyklucza choroby. Najważniejsze znaczenie diagnostyczne w rozpoznawaniu endometriozy ma laparoskopia. Miniaturowa kamera wprowadzana jest przez powłoki brzuszne, co pozwala wykryć ogniska choroby, a także pobrać próbki materiału do badań mikroskopowych. Do diagnostyki niektórych chorób nowotworowych wykorzystywane są markery. Jednym z nich jest białko ca-125 występujące fizjologicznie w organizmie w endometrium, płynie owodniowym i kanale szyjki macicy. Przyjmuje się że norma CA-125 wynosi do 35 u/m. Podwyższone stężenie tego markera nie musi wskazywać jednoznacznie na typowane schorzenie, ponieważ wzrost CA-125 obserwuje się podczas miesiączki, ciąży, cukrzycy czy chorób wątroby, dlatego rutynowe oznaczanie tego markera nie jest wskazane. Choć badanie antygenu CA-125 u kobiet, u których podejrzewa się endometriozę jest stosunkowo często wykonywane, nie znajduje ono uzasadnienia medycznego. W przypadku endometriozy średniego i ciężkiego stopnia czułość markera jest nie wyższa niż 30%. Endometrioza – leczenie farmakologiczne Endometriozy nie da się całkowicie wyleczyć. Terapia ma na celu łagodzenie dolegliwości, zahamowanie rozwoju choroby, zmniejszenie ryzyka powikłań, a także wspomaganie płodności. Do leczenia endometriozy stosuję się takie substancje jak: hormonalne preparaty antykoncepcyjne – ich działanie polega na zahamowaniu produkcji estrogenu. Jest to terapia I rzutu którą stosuję się u kobiet u których ciąża nie jest pożądana. Jej efektem jest zahamowanie owulacji i przemiana doczesnowa endometrium, co wpływa na zahamowanie progresji choroby oraz łagodzenie bólu. Jeśli dolegliwości bólowe nie zmniejszają się, zaleca się podjęcie innej metody terapeutycznej. progestageny – lecznicze działanie tej grupy leków polega na redukcji wytwarzania estradiolu, dzięki czemu dochodzi do zaniku tkanek endometrium i zahamowaniu powstawania kolejnych ognisk endometriozy. Podczas terapii stosuje się progestageny pod postacią octanu medroksyprogesteronu i pochodnych nandrolonu: octanu moretysteronu, dienogestu i lewonorgestrelu. Do zalet terapii wykorzystującej progestageny zalicza się niską cenę preparatów oraz brak skutków ubocznych często obserwowanych w przypadku innych terapii takich jak: utrata masy kostnej czy androgenne działania niepożądane. agoniści gonadoliberyny (GnRH) – wpływają na przysadkę mózgową, hamując wydzielanie endogennych gonadotropin. Do najcześciej wykorzystywanych związków z tej grupy należą: leuprorelina, tryptorelina, nafarelina, goserelina. Skutki uboczne obserwowane u kobiet leczonych agonistami gonadoliberyny to zmniejszenie gęstości mineralnej kości, uderzenia gorąca oraz bóle głowy i mięśni. antagoniści gonadoliberyny (GnRH) – tą grupą leków zaczęto interesować się juz na początku XX wieku,a przeprowadzone badania dały obiecujące wyniki w odniesieniu do leczenia endometriozy. Mechanizm działania tej grupy leków polega na zahamowaniu wydzielania hormonów LH (hormon luteinizujący) i FSH (hormon folikulotropowy), co prowadzi do spadku wytwarzania estradiolu przez jajniki. Skutkiem tej terapii jest sztuczne wywołanie menopauzy. W 2018 roku FDA (Amerykańska Agencja Żywności i Leków) zarekomendowała substancję czynną pod nazwą elagolix. Trwają zaawansowane badania nad dwoma kolejnymi substancjami – linzagolixem i relugolixem, obecnie oba preparaty z tymi składnikami są w 3 fazie badań klinicznych. Linzagolix jak i relugolix mają być doustnymi preparatami, które należy stosować raz dziennie. Leczenie tymi lekami może dać mniej niepożądanych skutków ubocznych w odniesieniu do innych preparatów stosowanych w endometriozie. inhibitory aromatazy – działanie tej grupy substancji polega na zablokowaniu syntezy estrogenów w ogniskach endometriozy, co powoduje atrofię endometrium. Do najczęściej stosowanych inhibitorów są leki III generacji: anastrozol i letrozol. Terapia inhibitorami aromatazy zalecana jest w przypadku nieskuteczności innych terapii a także postępowania operacyjnego, ponieważ środki te dają skutki uboczne pod postacią zmniejszenia gęstości mineralnej kości, suchości pochwy, nudności, bóli głowy czy uderzeń gorąca. selektywne modulatory receptora progesteronowego – są to związki, które wpływają na działanie receptora progesteronowego – SPRM, modulując jego działanie w kierunku antagonistycznym lub agonistycznym. Do głównych leków tej grupy zaliczają się mifepryston oraz uliprystal, oba wpływają na zmiejszenie ognisk endometriozy. statyny – grupa związków o właściwościach przeciwzapalnych. W badaniach wykazano że zmniejszają podwyższony poziom cytokin zapalnych, a także hamują angiogenezę i proliferację komórek endometrium. Wykorzystanie statyn w leczeniu endometrium wciąż jest w fazie badań. dichlorooctan (DCA) – trwają badania nad jego potencjalnym wykorzystaniem w leczeniu endometriozum. Pierwsze badania wykazały iż DCA może wpływać na zatrzymanie wzrostu oraz zmniejszenie żywotności komórek endometriozy. Endometrioza – leczenie operacyjne Jak leczyć endometriozę oprócz działań zachowawczych? W leczeniu operacyjnym stosowana jest laparoskopia, która polega na wprowadzeniu do jamy brzucha przez kilka niewielkich cięć narzędzi chirurgicznych. W ten sposób lekarz, a więc i chora, otrzymują ostateczną informację o potwierdzeniu lub wykluczeniu endometriozy. W trakcie zabiegu chirurg usuwa także torbiele i zrosty. W przypadku kobiet planujących w przyszłości potomstwo, leczenie chirurgiczne koncentruje się na usunięciu zrostów i ognisk endometriozy bez ryzyka uszkodzenia jajników. Ma to kluczowe znaczenie dla przywrócenia płodności. W przypadku bardzo rozległych zmian konieczne może być usunięcie jajników czy macicy, fragmentów jelit czy ściany pęcherza moczowego. W przypadku obecności ognisk na otrzewnej możliwe jest ich selektywne niszczenie przy pomocy prądu elektrycznego. Czym grozi nieleczona endometrioza? Od tego, jak szybko kobieta dowie się, co jej dolega, zależy jej zdrowie i plany rodzicielskie, dlatego objawów endometriozy nie można lekceważyć. Jeśli zaobserwujesz u siebie jeden (lub więcej) symptomów, postaraj się ustalić, co jest ich przyczyną, nawet gdyby miało to oznaczać wiele konsultacji z lekarzami różnych specjalności. Endometrioza nie jest groźna dla życia, ale znacząco pogarsza jego jakość. Endometrioza niepoddawana leczeniu prowadzi do przewlekłego bólu miednicy, niedokrwistości, zawrotów głowy i uczucia ciągłego zmęczenia. Endometrioza – dieta i styl życia Dieta przy endometriozie jest ważnym komponentem mającym działanie przeciwzapalne. Zarówno ruch fizyczny, jak i dieta mogą zminimalizować ryzyko zachorowania na to schorzenie. Podczas endometriozy dieta powinna być bogata w owoce i warzywa (witaminy C, E, oraz A i beta karoten), a uboga w mięso i tłuszcze trans. Spożywać należy natomiast takie źródła kwasów omega-3 o działaniu przeciwzapalnym jak ryby morskie, orzechy czy tłoczone na zimno oleje roślinne. Z kolei spożywanie produktów bogatych w witaminy z grupy B (produkty zbożowe, orzechy, mięsa, jaja, ryby) może wspomagać gospodarkę hormonalną. Niektóre badania wskazują na to, że spożywanie glutenu może mieć negatywny wpływ na nasilenie dolegliwości bólowych. Badanie, w którym wzięło udział 156 kobiet z endometriozą, wykazało, że u 75 proc. z nich ból zmniejszył się po wyeliminowaniu z diety glutenu. Kobiety chorujące na endometriozę powinny unikać alkoholu i żywności przetworzonej. Regularne uprawianie sportu również zalicza się naturalnego leczenia endometriozy. Dowiedziono, że aktywność fizyczna ogranicza tworzenie się zrostów, minimalizuje ból i usprawnia funkcjonowanie narządów wewnętrznych. Zioła na endometriozę dostępne są zarówno sklepach ze zdrową żywnością, jak i w niektórych aptekach bez recepty. Pomagają one w walce z dokuczliwym bólem. Na ogół są to kompozycje złożone z liści brzozy, ziela krwawnika, nasion lnu, kwiatu kocanki, ziela skrzypu polnego oraz kwiatu nagietka. Aktualizacja: Patrycja Nawojowska Bibliografia: Marziali M., Venza M. i in., Gluten – free diet: A new strategy for management of painful endometriosis related syndromes?; Minerva Chir, 2012, Dec 67(6) Parasar P. i in., Endometriosis: Epidemiology, diagnosis and clinical management; Curr Obstet Gynecol Rep, 2017, Mar, 6(1) Zobacz także Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Justyna Mazur Zobacz profil Podoba Ci się ten artykuł? Powiązane tematy: Polecamy
Witam. Spóźnia mi się 15 dzień okres. Zrobiłam 4 testy (rozne) i wszystkie wyszły negatywnie. W tym miesiącu miałam zapalenie oskrzeli, gdzie brałam antybiotyk (zinat), następnie miałam zapalenie krtani i tu dostałam już zastrzyki (lincocin). Odkąd powinien zacząć się okres mam ciągle bóle w podbrzuszu.
Okres spóźnia się już 6 dni. Wcześniej moje cykle były raczej regularne 26-28 dni. Teraz to już 32 dzień cyklu. Do zbliżenia doszlo najprawdopodobniej w dni płodne (tak podejrzewam, bo byłam mocno wilgotna, a 3 dni później bardzo bolały mnie jajniki i miałam śluz z krwią - podejrzewam owulację, bo miałam już tak wcześniej), ocieraliśmy się o siebie narządami (ale tylko trzonem penisa), partner skończył na brzuchu (mialam już ubrane majtki), boje się że sperma mogła jakoś dostać się bokiem, przez bieliznę, a miałam wtedy dużo śluzu. Nie uprawiałam jeszcze klasycznego seksu, teoretycznie jestem dziewicą. Mialam trochę stresu w ostatnim czasie - najpierw egzaminy w sesji, później bałam się że dostanę okres na wyjeździe (teraz wolałabym go dostać :(), a teraz brak tego okresu. Jakie ryzyko ciąży? Bardzo panikuję. Czy jest w ogóle możliwe opóźnienie okresu, jeśli owulacja wystąpiła? (Tak zakładam, że wtedy gdy bolał mnie jajnik miałam owulację). Dzień owulacji byl 18 dniem cyklu. Dzis po południu mam zamiar wykonac test, żeby nie zwariować, ale boje się że nie będzie wiarygodny, bo wiem że najlepiej wykonać go rano.
Jeśli okres spóźnia się od czasu do czasu…. W większości przypadków spóźniający się okres powodowany jest czynnikami innymi niż ciąża. Po pierwsze, wysoki poziom stresu może wytrącić organizm z równowagi i opóźnić menstruację. Trzeba pamiętać, że stres fizjologiczny mogą wywierać także wydarzenia, które
Witam, mam 21 lat i problem ze spóźniającym sie okresem, dziś jest 35 dzień cyklu, zrobiłam 2 testy ciążowe - oba negatywne, wydaje mi się, że ciąża odpada, ponieważ wraz z narzeczonym zabezpieczaliśmy się prezerwatywą bardzo przy tym uważając (prezerwatywa nie pękła, nie zsunęła sie itp.). Nie wiem co może być powodem opóźnienia miesiączki? Dodam, że w poprzednim miesiącu miesiączka spóźniła mi się 10 dni a zazwyczaj miałam cykle 29-30 dniowe... Mam małą nadżerkę, ale jestem w trakcie badań laboratoryjnych aby rozpocząć leczenie. Nie chorowałam w ostatnim czasie i raczej stresu nie miałam, choć teraz to opóźnienie trochę mnie denerwuje. Co to może oznaczać? Wizytę u lekarza mam dopiero pod koniec przyszłego tygodnia. Dziękuję bardzo za udzielenie jakichkolwiek wskazówek Najczętszymi przyczynami braku miesiączki w terminie są zaburzenia hormonalne oraz choroby jajników (na przykład torbiele). Pamiętaj, że odpowiedź naszego eksperta ma charakter informacyjny i nie zastąpi wizyty u lekarza. Inne porady tego eksperta
W tym artykule omówimy, co to jest spóźniający się okres, co powoduje jego opóźnienie, a także jakie są powody, dla których kobiety mogą chcieć wywołać okres menstruacyjny. Porozmawiamy również o metodach, które kobiety mogą wykorzystać w celu wywołania okresu, a także o ich skuteczności i potencjalnych zagrożeniach.
Regularne miesiączkowanie jest wyznacznikiem zdrowia i płodności kobiety, a nieregularny lub spóźniający się okres z reguły wzbudza wśród pań niepokój o stan zdrowia. Tymczasem, nieregularny okres jest bardzo częstym zjawiskiem, dotykającym kobiet w różnym wieku – od etapu dojrzewania, aż do menopauzy. Jakie są przyczyny nieregularnego okresu u kobiet w różnych przedziałach wiekowych? Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować przyczynę nieregularnych miesiączek?Co to jest nieregularny okres?Przyczyny nieregularnych miesiączekDlaczego okres jest nieregularny?Nieregularny okres u 14- latkiNieregularny okres w wieku 20 latNieregularny okres po 40 roku życiaNieregularny okres a dni płodneJakie badania należy wykonać przy nieregularnych miesiączkach?Nieregularny okres – leczenieCo to jest nieregularny okres?Profesjonalne kosmetyki dla kobiet do pielęgnacji twarzySprawdź ofertę >Miesiączka (potocznie nazywana okresem) jest to cyklicznie krwawienie z dróg rodnych, wynikające z fizjologicznego złuszczania się błony śluzowej macicy pod wpływem hormonów. Prawidłowy, regularny cykl miesiączkowy definiowany jest jako miesiączka występująca co 28 +/- 5 dni (co 23 – 33 dni), z obecną owulacją. Nieregularny okres zatem jest to zaburzenie częstotliwości miesiączkowania, przebiegające pod postacią:wydłużonych cykli miesiączkowych (oligomenorrhea) – miesiączka występuje wówczas co 35- 90 dni lub dłużej, czyli problemem jest zbyt rzadkie miesiączkowanie;skróconych cykli miesiączkowych (polimenorrhea) – skrócenie cyklu miesiączkowego do mniej niż 22 dni (miesiączki występują częściej niż co 22 dni).Nieregularne miesiączki są bardzo powszechnym problemem, u którego podłoża mogą leżeć różnorakie przyczyny – zarówno niegroźne i przemijające, jak i poważne stany nieregularnych miesiączekPreparat na układ krążenia, z koenzymem Q10, wzmacniający serceDowiedz się więcej >Jak już wspomniano, cykl miesiączkowy może ulegać rozregulowaniu z bardzo licznych powodów. Do najczęstszych przyczyn nieregularnych miesiączek zaliczamy:ciążę – jest to najczęstsza, fizjologiczna przyczyna wtórnego braku miesiączki;karmienie piersią – wysoki poziom prolaktyny u kobiet karmiących hamuje wydzielanie hormonów przysadki- hormonu luteinizującego (LH) i hormonu folikulotropowego (FSH), które w warunkach fizjologicznych pobudzają owulację (jajeczkowanie). Zablokowanie owulacji skutkuje brakiem miesiączki lub jej nieregularnością, a zjawisko to najbardziej nasilone jest tuż po porodzie. Moment powrotu miesiączki po porodzie, przy karmieniu piersią jest cechą zmienną i może wystąpić od kilku tygodni do nawet kilkunastu miesięcy po porodzie. Należy pamiętać, że nawet przy skąpej i nieregularnej miesiączce w tym okresie może być możliwe ponowne zajście w ciążę;infekcja – niekiedy zwyczajne przeziębienie może wpływać na przesunięcie terminu miesiączki. Jest to stan przejściowy, ulegający samoistnej normalizacji;zmiana klimatu, a zwłaszcza strefy czasowej oraz stres i zmęczenie związane z kilkunastogodzinną podróżą mogą powodować przejściową nieregularność miesiączki. Po powrocie z podróży cykl miesiączkowy z reguły ulega samoistnej normalizacji;styl życia – wbrew pozorom styl życia jest czynnikiem mogącym bardzo silnie zaburzać regularność cykli miesiączkowych. U kobiet narażonych na długotrwały, silny stres lub przewlekły brak snu, bardzo często obserwujemy zaburzenia miesiączkowania pod postacią bardzo znacznego wydłużenia bądź skrócenia cyklu. Wpływ na regularność okresu ma także aktywność fizyczna – nagłe jej zwiększenie i intensywne trenowanie np. do zawodów biegowych, przy wcześniejszym braku aktywności, może zaburzyć owulację i wpłynąć na rozregulowanie cyklu miesiączkowego. Również gwałtowna utrata wagi w krótkim czasie często prowadzi do zaburzeń miesiączkowania;zaburzenia odżywiania np. anoreksja, bulimia. Regularne miesiączkowanie ściśle związane jest z odpowiednią ilością tkanki tłuszczowej w organizmie, która to jest tkanką bardzo aktywną hormonalnie (zachodzą w niej liczne przemiany metaboliczne). Zarówno jej niedobór, jak i znaczny nadmiar np. w otyłości, może zaburzać cykl miesiączkowy i powodować nieregularność miesiączek, a nawet ich brak;przedwczesne wygasanie czynności jajników – ustanie funkcji hormonalnej jajników u kobiet przed 40 rokiem życia, wiąże się z przedwczesnym wystąpieniem menopauzy;zaburzenia hormonalne, takie jak: – zespół policystycznych jajników, – choroby tarczycy – zarówno niedoczynność, jak i niedoczynność tarczycy bardzo często może zaburzać regularność cyklu, – hiperprolaktynemia – nadmiar hormonu prolaktyny powoduje brak owulacji i w konsekwencji nieregularność cykli. Hiperprolaktynemia może być spowodowana guzem przysadki produkującym prolaktynę (nazywanym prolactinoma), nadmiernym stresem czy też być efektem niepożądanym działania leków psychotropowych;antykoncepcja hormonalna – tabletki antykoncepcyjne silnie ingerują w gospodarkę hormonalną kobiety i musi upłynąć czas, aby organizm zdążył się do nich przystosować. Po włączeniu antykoncepcji hormonalnej lub po jej odstawieniu miesiączki mogą być nieregularne, ale po kilku miesiącach sytuacja z reguły normalizuje się;endometrioza – choroba polegająca na obecności błony śluzowej macicy, czyli endometrium, poza jamą macicy np. w jamie brzusznej, na jajnikach lub w pęcherzu moczowym. Poza nieregularnym okresem częstymi objawami endometriozy są bóle brzucha oraz bardzo obfite, bolesne miesiączki;choroby zapalne przydatków – zapalenie jajników lub jajowodów;nowotwory narządu rodnego – w bardzo rzadkich przypadkach, nieregularny okres może być jednym z objawów nowotworu np. raka szyjki macicy lub raka trzonu dalszej części artykułu omówiono najczęstsze przyczyny nieregularnych miesiączek u kobiet w poszczególnych przedziałach okres jest nieregularny?Automatyczny ciśnieniomierz naramienny, dokładny, wygodny i łatwy w stosowaniu. Klinicznie potwierdzona dokładność się więcej >Do pojawienia się nieregularnego okresu dochodzi na skutek zmiany długości cyklu miesiączkowego pod wpływem różnorodnych czynników. Cykl miesiączkowy kobiety rozpoczyna się od pierwszego dnia miesiączki i kończy ostatniego dnia poprzedzającego kolejną miesiączkę, trwając przeciętnie 28 dni (+/- 5 dni). W przebiegu cyklu wyróżniamy 3 zasadnicze fazy:faza folikularna – rozpoczyna się wraz z krwawieniem miesiączkowym i trwa do owulacji. Długość trwania fazy folikularnej jest bardzo zmienna i łatwo ulega wahaniom;owulacja – uwolnienie z jajnika gotowej do zapłodnienia komórki jajowej. Przy cyklach 28 dniowych, owulacja ma miejsce zazwyczaj w połowie cyklu, tj. około 14 dnia cyklu (14 dni przed kolejną miesiączką). Owulacja jest niezbędna, aby mogło dojść do zapłodnienia i poczęcia dziecka. Przy nieregularnych miesiączkach bardzo często cykle są bezowulacyjne – nie dochodzi do uwolnienia komórki jajowej, czyli nie jest możliwe jej połączenie z plemnikiem w jajowodzie, co może prowadzić do trudności z zajściem w ciążę;faza lutealna – ostatnia faza cyklu rozpoczynająca się po owulacji, ma względnie stałą długość u każdej kobiety i wynosi około 14 nieregularnych cyklach to faza folikularna ma różną długość. Występowanie nieregularnych miesiączek, czyli skrócenie lub wydłużenie cyklu zależy zatem od czasu trwania fazy folikularnej, na długość której może wpływać bardzo wiele różnorodnych czynników, omówionych w okres u 14- latkiCynk organiczny - naturalne wsparcie Twojego zdrowiaDowiedz się więcej >Przyczyny nieregularnych miesiączek u nastolatek są odmienne od przyczyn tego problemu u kobiet dojrzałych. Przez pierwsze 2-3 lata od wystąpienia pierwszej miesiączki, cykle mogą być nieregularne, co objawia się występowaniem krwawień miesiączkowych w różnych odstępach czasu. Ta nieregularność okresu u dziewcząt w okresie dojrzewania wynika z niedojrzałości osi przysadkowo-jajnikowej (poziom hormonów produkowanych przez przysadkę i jajniki jest początkowo niski). Po upływie tego czasu cykl z reguły ulega ustabilizowaniu, a miesiączki zaczynają się pojawiać w równych odstępach czasu, a jeśli tak się nie dzieje, dziewczynka powinna zgłosić się na konsultację przyczyną nieregularnego okresu w wieku nastoletnim może być drastyczne odchudzanie się – młode dziewczęta są szczególnie podatne na wpływ środków masowego przekazu, kreujących wyidealizowany obraz kobiecego ciała. Duże wahania masy ciała oraz gwałtowne jej spadki mogą spowodować rozregulowanie miesiączek, a w skrajnych przypadkach nawet całkowite zahamowanie okres w wieku 20 latZdrowe serce, prawidłowe widzenie, sprawny mózg i umysł - kompleks 3 olejów: rybiego, lnianego i ogórecznikaDowiedz się więcej >W wieku 20 lat, po przejściowych zawirowaniach hormonalnych związanych z dojrzewaniem, cykl miesiączkowy powinien być już ustabilizowany i regularny. Jest to czas największej płodności w życiu kobiety, zatem w przypadku diagnostyki różnicowej spóźniającej się miesiączki u tych pacjentek zawsze należy brać pod uwagę możliwość ewentualnej ciąży i powinno się wykluczyć ją bądź potwierdzić przy pomocy testów diagnostycznych (testu ciążowego, USG przezpochwowego lub badania poziomu beta- HCG).*beta-HCG – gonadotropina kosmówkowa, czyli hormon produkowany przez łożysko. Pomiar jej stężenia we krwi kobiety wykonywany jest w celu potwierdzenia i monitorowania wiesz że: pochodzące z języka greckiego określenie menarche oznacza pierwszą miesiączkę w życiu dziewczyny?Inną popularną przyczyną nieregularnych miesiączek u kobiet w młodym wieku jest zespół policystycznych jajników (PCOS). Schorzenie to dotyka aż około 15% kobiet w wieku rozrodczym, a u jego podłoża leżą zaburzenia hormonalne. W zespole tym stwierdza się nasiloną produkcję androgenów jajnikowych, co zaburza równowagę hormonalną i powoduje nieregularność miesiączek. Brak regularnego cyklu miesiączkowego prowadzi do problemów z płodnością i trudności z zajściem w ciążę. Poza zaburzeniami miesiączkowania u pacjentek z tym zespołem obserwujemy nadwagę lub otyłość typu centralnego, trądzik, hirsutyzm (nadmierne owłosienie), łysienie, insulinooporność i cukrzycę, W przypadku PCOS w obrazie USG jajników widoczne są liczne, drobne pęcherzyki w jajnikach, przypominające cysty (torbiele), skąd wywodzi się nazwa zespołu (“policystyczne”, “wielotorbielowate).Nieregularny okres po 40 roku życiaNagłe wydłużenie bądź skrócenie cyklu miesiączkowego u kobiety po 40 roku życia, która dotychczas miesiączkowała regularnie, najczęściej jest jednym z pierwszych objawów zbliżającej się menopauzy. W tym czasie, zwiastującym menopauzę (nazywanym premenopauzą), miesiączki mogą występować nawet co kilka miesięcy, lub wręcz przeciwnie – pojawiać się co kilkanaście dni. Przyczyną owej nieregularności jest stopniowe wygasanie czynności jajników, które u kobiety w okresie przekwitania produkują coraz mniej żeńskich hormonów płciowych (estrogenów i progesteronu). Zaburzenia równowagi hormonalnej znajdują odzwierciedlenie w pojawiających się w różnych odstępach czasu krwawieniach, aż do całkowitego zaprzestania miesiączkowania. Występowanie nieregularnych miesiączek po 40. roku życia, jeśli wcześniej występowały one regularnie, może wskazywać na przedwczesne wygasanie czynności zbliżająca się menopauza jest najczęstszą przyczyną “spóźniania się” okresu u kobiet po 40. roku życia, nie należy jednak zapominać, że przyczyną tego stanu może być również ciąża. Zdolność do zajścia w ciążę jest bardzo zmienna wśród pacjentek w tym wieku i choć to mało prawdopodobne, może się zdarzyć, że za brak miesiączki odpowiada okres a dni płodnePrawidłowy cykl miesiączkowy wraz z owulacją warunkuje funkcje rozrodcze. U kobiet mających nieregularne cykle, różniące się między sobą długością nawet o kilkanaście dni, o wiele trudniej jest ustalić, kiedy konkretnie wypadają dni płodne. Ustalenie tego przedziału czasu jest bardzo istotne dla par starających się o dziecko, gdyż wówczas istnieje największa szansa na skuteczne zapłodnienie. W wyznaczaniu dni płodnych w przypadku kobiet z nieregularnymi miesiączkami wykorzystywane są takie metody jak:metoda kalendarzowa – najczęściej wykorzystywana u pacjentek z nieregularnymi cyklami. W tej metodzie pod uwagę brany jest najdłuższy oraz najkrótszy cykl miesiączkowy z ostatnich 6 miesięcy. Określenie dni płodnych polega na odjęciu 18 dni od czasu trwania najkrótszego cyklu (wyznaczamy w ten sposób początek dni płodnych) i odjęciu 11 dni od czasu trwania najdłuższego cyklu (określamy wówczas koniec dni płodnych). Przykładowo, jeżeli w ciągu ostatniego pół roku najkrótszy cykl wynosił 24 dni, a najdłuższy 33 dni, wówczas dni płodne występują w przybliżeniu od 6 (24-18=6) do 22 (33-11=22) dnia cyklu;obserwacja śluzu szyjkowego – tuż przed owulacją (uwolnieniem komórki jajowej) śluz staje się bardziej przejrzysty i lepki. Zmiana jego właściwości ma na celu ułatwienie plemnikom dotarcia do komórki jajowej. Konsystencja śluzu podczas owulacji bywa porównywana do “białka jaja”, gdyż jest on obfity, przezroczysty i ciągnący się. Po owulacji wygląd śluzu zmienia się- przestaje on być przezroczysty, a staje się biały lub żółtawy;metoda termiczna – opiera się ona na obserwacji, że podczas owulacji temperatura ciała kobiety wzrasta o około 0,5 ℃. Temperatura powinna być mierzona regularnie od pierwszego dnia cyklu przy użyciu specjalnego termometru owulacyjnego. Miejscami odpowiednimi do pomiaru są jama ustna, pochwa i odbytnica (miejsca pokryte błoną śluzową). Pomiary temperatury powinny być przeprowadzane przed wstaniem z łóżka, po przespaniu minimum 3 h. Dla tej metody dni płodne występują od 4 dnia po wzroście temperatury aż do pojawienia się miesiączki. Trzeba pamiętać, że pomiary temperatury wykonywane podczas infekcji lub po intensywnym wysiłku fizycznym są niemiarodajne ze względu na podwyższenie temperatury z przyczyn innych niż zmianę wyglądu śluzu szyjkowego oraz wzrost temperatury podczas owulacji odpowiedzialny jest hormon – Przyczyną nieregularnego okresu w wieku nastoletnim może być drastyczne odchudzanie się – młode dziewczęta są szczególnie podatne na wpływ środków masowego przekazu, kreujących wyidealizowany obraz kobiecego podkreślić, że wszystkie powyższe metody mają swoje ograniczenia i mogą okazać się zawodne u niektórych kobiet z nieregularnymi miesiączkami. Aby były wiarygodne, panie muszą prowadzić bardzo wnikliwe obserwacje własnego ciała oraz prowadzić zorganizowany, ustabilizowany tryb życia, gdyż jakiekolwiek zaburzenia rytmu okołodobowego jak np. praca na zmiany, praca w godzinach nocnych mogą zafałszowywać obraz otrzymywanych pomiarów. Zawsze u takich pacjentek zalecana jest konsultacja ginekologiczna w celu weryfikacji przyczyn nieregularnych krwawień i próby normalizacji cyklu badania należy wykonać przy nieregularnych miesiączkach?W przypadku występowania nieregularnych miesiączek pacjentka powinna zgłosić się do ginekologa, aby wykryć przyczynę tego zaburzenia. Proces diagnostyczny w każdym przypadku rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu z pacjentką oraz badania ginekologicznego. W wielu przypadkach już na podstawie wywiadu możliwe jest zidentyfikowanie potencjalnej przyczyny nieregularnego okresu np. przebytej w ostatnim czasie infekcji połączonej z antybiotykoterapią. Jeżeli pomimo przeprowadzonego wywiadu i badania, przyczyna nieregularnego okresu pozostaje nieznana, ginekolog może zlecić wykonanie różnorodnych badań dodatkowych. Do najczęstszych badań wykonywanych przy nieregularnych miesiączkach należą:USG przezpochwowe (transwaginalne) narządu rodnego- pozwala ono na wykluczenie bądź potwierdzenie ciąży a także schorzeń jajników np. PCOS, mogących powodować nieregularne miesiączki; oznaczenie wskaźnika masy ciała pacjentki – BMI (body mass index)- mówi on nam o tym, czy masa ciała pacjentki znajduje się w normie, czy być może ma ona niedowagę, nadwagę lub otyłość;morfologia krwi;badania hormonalne – oznaczenie we krwi poziomu: – TSH (tyreotropiny), – hormonów tarczycy (fT3 i fT4), – prolaktyny, – testosteronu, – progesteronu, – estradiolu, – hormonu luteinizującego (LH), – hormonu folikulotropowego (FSH) oraz stosunku FSH:LH;badanie poziomu glukozy i insuliny we krwi na czczo i po doustnym obciążeniu 75 g glukozy (tzw. krzywa cukrowa);przy podejrzeniu hiperprolaktynemii spowodowanej guzem przysadki- rezonans magnetyczny (MR) przysadki;przy podejrzeniu chorób nowotworowych narządu rodnego- tomografia komputerowa (TK) lub rezonans magnetyczny (MR) miednicy okres – leczenieLeczeniem nieregularnych miesiączek zajmują się ginekolodzy oraz ginekolodzy – endokrynolodzy. Sposób leczenia nieregularnego okresu ściśle uzależniony jest od zidentyfikowanej przyczyny, leżącej u podłoża tego zjawiska. Przykładowo:nieregularne miesiączki wynikające ze stresującego trybu życia, zbyt małej ilości snu lub nieprawidłowej masy ciała, z reguły ulegają normalizacji po wyeliminowaniu tych czynników (nauka technik relaksacyjnych, odpowiednie wysypianie się, utrzymywanie prawidłowej masy ciała);nieregularny okres wynikający ze zmiany klimatu np. podczas podróży, z reguły jest stanem przejściowym, niewymagającym leczenia;jeśli przyczyną spóźniającego się okresu jest potwierdzona badaniami ciąża, stan ten jest fizjologią i nie wymaga leczenia, lecz regularnej kontroli i prowadzenia przez ginekologa;w chorobach tarczycy stosowane jest leczenie farmakologiczne stwierdzonej nieprawidłowości tj. przyjmowanie hormonów tarczycy (tyroksyny) w przypadku jej niedoczynności, a przy nadczynności tarczycy stosowanie tyreostatyków (leków hamujących syntezę hormonów tarczycy)- tiamazolu lub propylotiouracylu;jeśli nieregularny okres spowodowany jest hiperprolaktynemią, leczenie polega na stosowaniu leków działających na receptor dopaminergiczny w mózgu (pobudzających go). Do leków o takim działaniu zaliczamy bromokryptynę, kabergolinę i chinagolid. Ich przyjmowanie skutkuje obniżeniem stężenia prolaktyny we krwi. Leczenie operacyjne (usunięcie guza przysadki produkującego prolaktynę) stosowane jest wyłącznie przy guzach dużych rozmiarów oraz w przypadku, gdy leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanych rezultatów;w przypadku zespołu policystycznych jajników leczenie nieregularnych miesiączek polega na stosowaniu antykoncepcji hormonalnej (w celu zmniejszenia poziomu androgenów), klomifenu (w przypadku cykli bezowulacyjnych- lek ten indukuje owulację) oraz na normalizacji masy ciała u otyłych pacjentek;w przypadku chorób nowotworowych narządu rodnego, postępowaniem z wyboru jest leczenie się, nieregularne miesiączki powinny być zawsze dla kobiety sygnałem, że coś niepokojącego dzieje się z jej organizmem. Często przyczyna okazuje się być błaha, jak np. lekka infekcja dróg oddechowych, jednak zdarza się, że krwawienia pojawiające się w różnych odstępach czasu są pierwszym objawem jakiegoś schorzenia, najczęściej endokrynologicznego. Dokładnie przeprowadzony wywiad oraz szereg indywidualnie dobranych dla danej pacjentki badań dodatkowych jest kluczem do postawienia trafnej diagnozy, a w rezultacie do ustabilizowania cyklu miesiączkowego.
Spóźniający się okres jest częstym źródłem niepokoju wielu kobiet. Zazwyczaj jego przyczyną jest ciąża, ale nie zawsze. Brak okresu może być też objawem zaburzeń hormonalnych lub stanów chorobowych układu rodnego, dlatego nie należy go bagatelizować.
Najczęstszym towarzyszem po operacji jest ból oraz krwawienie – fot. Fotolia Leczenie operacyjne endometriozy nie należy do łatwych, jest dużym wyzwaniem zarówno dla lekarza, jak i pacjentki. Zabieg nie leczy niestety źródła choroby, tylko jej konsekwencje, którymi są powstałe ogniska endometrialne. To one rosną, powodują stan zapalny, krwawią i zabliźniają się, tworzą zrosty. Wywołują tym samym szereg dolegliwości bólowych i mogą prowadzić do obniżonej płodności. Chirurgiczne usunięcie tych zmian często prowadzi do radykalnej poprawy dolegliwości i poprawy płodności. Nie rozwiązuje jednak całego problemu. Przynajmniej nie u wszystkich pacjentek. Po operacji powstaje wiele znaków zapytania, obaw i lęków, które nie zawsze są oczywiste i z którymi nie chcemy pozostawić pacjentki samej. W tym wydaniu zaczniemy od pierwszych dni po operacji. Operacja endometriozy i ból Najczęstszym towarzyszem po operacji jest ból oraz krwawienie. Który ból jest „normalny” (czy „akceptowalny”), a który wymaga interwencji? Rana powstała na skutek usunięcia zmian endometrialnych drażni zakończenia nerwowe na otrzewnej wyściełającej narządy miednicy. Ból jest najintensywniejszy przez pierwsze 2–3 doby. Po tym czasie powinien mieć tendencję spadkową. W I i II dobie mogą wystąpić mdłości i wymioty, które częściowo są spowodowane resztkowym działaniem leków znieczulających, a po części podrażnieniem otrzewnej. U ok. 70% pacjentek występują silne bóle barku, najczęściej prawego. Dlaczego? Podczas laparoskopii wypełnia się jamę brzuszną dwutlenkiem węgla. Gaz ten prowadzi do niedotlenienia komórek i podrażnienia zakończeń nerwowych. Również nerwu przeponowego, który wywodzi się z tego samego odcinka kręgosłupa co nerwy zaopatrujące barki. Jego podrażnienie wywołuje bóle w okolicy barków – na zasadzie bólu przeniesionego. Notabene można często zapobiec tym bólom, wprowadzając ok. 1 litra soli fizjologicznej do brzucha podczas operacji. Pacjentki leżą w trakcie operacji głową do dołu i wprowadzona woda gromadzi się na kopule przepony, chroniąc ją przed drażniącym działaniem dwutlenku węgla. Bóle te, jeśli wystąpią, są niestety dość oporne na leki przeciwbólowe. Dolegliwości utrzymują się w większości przypadków przez pierwsze 3 dni po operacji i samoistnie ustępują. Leczenie przeciwbólowe to najczęściej środki z grupy niesterydowych leków przeciwzapalnych NLPZ, jak ibuprofen czy ketoprofen. Jeśli bóle są silne, często trzeba sięgnąć po mocniejsze (sterydowe) leki przeciwbólowe, jak na przykład oxycodo/naloxon lub jeszcze silniejsze. Tramadol – ponieważ powoduje mdłości – nie jest najszczęśliwszym środkiem po operacjach brzusznych. Jakie objawy po operacji mogą niepokoić? Objawy, które niepokoją po wypisaniu ze szpitala, to gorączka, mdłości, wymioty i nawrót ciężkich bóli brzucha. Z tego względu, że mogą świadczyć o uszkodzeniu jelita, wymagają natychmiastowej reakcji ze strony pacjentki. W pierwszej kolejności należy wykonać USG, najlepiej przez pochwę, oraz pobrać krew na CRP i morfologię. Często po operacji pojawiają się bóle przy oddawaniu moczu, pieczenie cewki moczowej i częste oddawanie moczu. Są to objawy, które są najczęściej wynikiem podrażnienia pęcherza i cewki moczowej przez cewnik i nie wymagają interwencji. Dobrze jest jednak wykonać badanie ogólne moczu, żeby możliwie wcześnie wykryć ewentualne zapalenie pęcherza, które zwykle wymaga antybiotykoterapii. Jeśli bóle wystąpią po wypisie do domu i będą miały tendencję wzrostową, to należy zgłosić się do lekarza. Pielęgnacja ran pooperacyjnych Rany pooperacyjne nie wymagają zwykle szczególnej pielęgnacji. Plastry można ściągnąć po dwóch–trzech dniach. Prysznic można wziąć w pierwszej dobie pooperacyjnej. Należy unikać żeli pod prysznic. Najlepiej opłukiwać rany czystą wodą, ewentualnie z użyciem zwykłego szarego mydła. Preparaty wspomagające leczenie blizn zwykle nie przynoszą dużej poprawy. Po 7–10 dniach po operacji należy udać się do ginekologa lub lekarza rodzinnego na zdjęcie szwów, albo ich skrócenie (w przypadku szwów wchłanialnych), jeśli nie odpadły same do tego czasu. Siniaki wokół ran nie muszą niepokoić. Jeśli jednak w miejscu blizny pojawi się zgrubienie, tkliwość i zaczerwienienie, to niewykluczona jest obecność krwiaka, którą należy zweryfikować u lekarza. Zobacz też: Na co uważać po operacji? Po operacji należy unikać wytężania fizycznego, szczególnie podnoszenia ciężkich przedmiotów. Może doprowadzić to do nagłego podniesienia ciśnienia w naczyniach krwionośnych i zwiększyć ryzyko krwawienia pooperacyjnego. Jego oznakami mogą być: podrażnienie otrzewnej (wywołujące ból brzucha), mdłości, rzadziej wymioty, ale także bladość skóry, przyspieszona praca serca, niestabilność układu krążenia, omdlenia. W przypadku podejrzenia krwawienia pooperacyjnego należy wykonać badanie USG oraz oznaczyć morfologię krwi. Po operacji wskazana jest również wstrzemięźliwość seksualna – jednak w zależności od zakresu przebytego zabiegu. Okres ten zwykle nie jest dłuższy niż dwa tygodnie. W przypadku histeroskopii operacyjnej, konieczności otwarcia pochwy w trakcie operacji czy resekcji fragmentu jelita i/lub pęcherza, nie powinno się współżyć przez przynajmniej 4 tygodnie po operacji. W razie pytań dotyczących wczesnego okresu pooperacyjnego prosimy o kontakt (najłatwiej przez stronę Kolejne zagadnienia dotyczące okresu pooperacyjnego poruszymy w następnym wydaniu ChBR. Zagadnienia związane z postępowaniem po operacji endometriozy można podzielić na kilka grup: Wczesny okres pooperacyjny – związany głównie z bólem, krwawieniem –czy ma sens? Jak wygląda sytuacja w Polsce i poza granicami?Kwestia nawrotów choroby – jak często do nich dochodzi? Jakie są czynniki ryzyka nawrotu?Leczenie naturalna –czy jest skuteczna? Jak wpływa na jakość życia? Jakie jest odniesienie w stosunku do medycyny konwencjonalnej?Jakie jest postępowanie w przypadku podejrzenia wznowy? E-raport: Gdy rodzi się WCZEŚNIAK Produkt w promocji 12,99 zł E-raport: HORMONY VS. PŁODNOŚĆ. Co musisz o nich wiedzieć? Produkt w promocji 12,99 zł E-raport: Wege dieta dla płodności Produkt w promocji 12,99 zł Chcemy Być Rodzicami 12/2021 (81) e-wersja Produkt w promocji 5,99 zł E-raport: PRACA Z CIAŁEM A PŁODNOŚĆ. Różne metody troski o siebie poprzez ciało Produkt w promocji 12,99 zł Chcemy Być Rodzicami 11/2021 (80) e-wersja Produkt w promocji 5,99 zł E-raport: DREAM TEAM OD NIEPŁODNOŚCI – gdzie, kto i kiedy może pomóc? 0,00 zł Chcemy Być Rodzicami 10/2021 (79) e-wersja Produkt w promocji 5,99 zł E-raport: MĘSKA dieta płodności Produkt w promocji 12,99 zł Chcemy Być Rodzicami 09/2021 (78) e-wersja Produkt w promocji 5,99 zł E-raport: PORÓD – spokojny, dobry, bezpieczny Produkt w promocji 12,99 zł Chcemy Być Rodzicami 08/2021 (77) e-wersja Produkt w promocji 5,99 zł Dostęp dla wszystkich Wolny dostęp Ten materiał dostępny jest dla wszystkich czytelników Chcemy Być Rodzicami. Ale możesz otrzymać więcej posiadając Kontro Premium! Autor Chcemy Być Rodzicami Jedyny magazyn poradnikowy dla starających się o dziecko. Starania naturalne, inseminacja, in vitro, adopcja. Przeczytaj również Jesteś dla nas ważna! Chcemy być z Tobą w kontakcie. Zapisz się do newslettera, aby otrzymywać wartościowe informacje oraz 20% rabatu na zakupy. Przygotujemy dla Ciebie coś ciekawego i możesz być pewna, że nie zasypiemy Cię mailami.
• Spóźniający się okres - 6 najczęstszych przyczyn spóźniającej się miesiączki • Skąpe miesiączki - cykl menstruacyjny, przyczyny i leczenie • Brak okresu - najczęstsze przyczyny i metody leczenia • Okres - odpowiedzi na 11 najczęściej zadawanych pytań • Test ciążowy online • Sposoby na przyspieszenie okresu
Odpowiedź na pytanie dlaczego i ile może się spóźniać okres, nie jest zwykle jednoznaczna i taka sama u każdej kobiety, ponieważ jest duża rozbieżność cykli miesięcznych u różnych kobiet, i nie zawsze oznacza to, że spóźniający się okres, to już na pewno ciąża. Są różne przyczyny zaburzenia miesiączkowania, o których będzie mowa poniżej. Pamiętajmy jednak – o ile prowadzimy aktywne życie seksualne – żeby zanim zaczniemy wnikać w przyczyny spóźniającego się okresu wykonać test ciążowy. Test taki można kupić w każdej aptece i samodzielnie wykonać go w domu. To najłatwiejszy sposób na szybką i pewną odpowiedź, aby wykluczyć najbardziej oczywistą przyczynę opóźniającego się okresu. Spis treści: Przyczyny spóźniania się okresu: Ogólny stan zdrowiaSpóźniający się okres: Zespół policystycznych jajników i endometriozaWysiłek fizyczny i sportStresSpóźniający się okres a wiekA czy można planowo opóźnić okres?Czy okres można wyregulować?A co z przyspieszeniem okresu?Podsumowanie Przyczyny spóźniania się okresu: Ogólny stan zdrowia a prawidłowy cykl menstruacyjny Choroby tarczycy np. niedoczynność tarczycy i inne zaburzenia hormonalne nie tylko hormonów układu rozrodczego mogą mieć wpływ na opóźnienie okresu i nieregularne cykle miesiączkowe. Również zwykła infekcja grypowa z podwyższoną temperaturą, czy przyjmowanie niektórych ogólnie znanych, i zapisywanych w najczęstszych chorobach leków, będzie mogła znacząco wpłynąć na cykl miesiączkowy i gospodarkę hormonalną w organizmie, powodując nieregularne miesiączki. Gdy zaobserwowałyśmy, że nasze miesiączki są bardziej nieregularne, warto skonsultować swoje problemy spóźniającego się okresu z lekarzem ginekologiem. Poprzez dodatkowe badania wykluczyć wpływ innych czynników czy zaburzeń hormonalnych. Czasami o problemach tego typu mogą sugerować inne informacje uzyskane z wywiadu takie jak nadmierne owłosienie ciała, spóźniony okres i brak ciąży. W takich przypadkach, kiedy to nasz okres się spóźnia, może być niezbędne wykonanie kilku badań ze krwi, czasami badanie ultrasonograficzne narządu rodnego, szczególnie kiedy domowy test ciążowy jest niejednoznaczny lub nawet negatywny. Spóźniający się okres: Zespół policystycznych jajników i endometrioza Cykl menstruacyjny u danej kobiety może być regularnie nieregularny, jak ma to miejsce w zespole policystycznych jajników tzw. PCOS czy w przypadku, kiedy występują zaburzenia hormonalne, którego następstwem mogą być torbiele jajników, jak w przypadku występowania endometriozy. Cykle w przypadku występowania endometriozy mogą być bolesne, a nieregularne krwawienia miesięczne bardziej obfite. Również różnego rodzaju choroby układu rozrodczego mogą wpłynąć na opóźnienie okresu. Wysiłek fizyczny i sport a cykl miesiączkowy Fizjologicznie prawidłowy cykl menstruacyjny trwa od 21 do 35 dni. Nadmierna utrata kilogramów poprzez wysiłek fizyczny może sprawić, że miesiączki zdarzają się coraz rzadziej czasami nawet co kilka miesięcy. U biegaczek i kobiet uprawiających regularnie sport wyczynowy okres nie pojawia się czasami przez wiele miesięcy czy lat. W momencie wzmożonych, regularnych ćwiczeń dochodzi do zahamowania wydzielania hormonów odpowiedzialnych za owulację przez konkretny obszar mózgu, nie ma więc owulacji i nie dochodzi do ‚spadku hormonów’ i następującego złuszczania się błony śluzowej macicy. Jest to najczęstsza fizjologiczna przyczyna spóźniania się okresu. W takiej sytuacji miesiączka nie nastąpi i czasami ją trzeba wywołać sztucznie po konsultacji z lekarzem, szczególnie kiedy brak miesiączki wpływa negatywnie na zdrowie i ogólne samopoczucie kobiety. Stres Również stres w niemałym stopniu może mieć wpływ na rozregulowanie cyklu miesiączkowego. Podobnie jak w przypadku wysiłku fizycznego ciężko wnioskować jak bardzo, u kogo, i w jaki sposób stres będzie wpływał na terminowość menstruacji. Wpływ stresu jest niepoliczalny i bardzo osobliwy i jako taki może stanowić łatwą pokusę pozornego tłumaczenia sobie problemów z nieregularnymi miesiączkami. Taka sytuacja może stanowić zamaskowanie prawdziwego stanu, w jakim jest organizm. Dlatego w takim przypadku warto wykonać kilka podstawowych badań wykluczających pewne problemy, które możemy leczyć i skontaktować się z lekarzem. Nie należy każdej nieregularności tłumaczyć stresem. Spóźniający się okres a wiek Dojrzewanie Na prawidłowy cykl miesiączkowy ogromny wpływ ma wiek kobiety. Po wystąpieniu pierwszej miesiączki może nastąpić kilka lat do ‚wyregulowania’ stałego cyklu miesiączkowego i czasami nieregularne miesiączki zdarzają się często, ale są bardzo skąpe. Lub odwrotnie: okres spóźnia się o kilka lub nawet kilkanaście dni i występująca opóźniona miesiączka, może być bardzo bolesna i obfita. Oczywiście, nie oznacza to od razu stanu chorobowego czy zaistniałej ciąży. Przekwitanie Również kobiety między 45 a 55 rokiem życia, mogą mieć częściej nieregularne cykle, na co wpływają zaburzenia gospodarki hormonalnej. Zaburzenia hormonalne, które zachodzą wtedy w organizmie kobiety, związane są z powolnym wygaszaniem czynności jajników, a niekiedy mogą być wynikiem też innych poważniejszych problemów zdrowotnych, z którymi niezwłocznie należy się zgłosić o poradę do lekarza ginekologa. Jeżeli podejrzewasz u siebie przedwczesną menopauzę i martwisz się o własne zdrowie, bo zauważyłaś że nieregularny okres jest czymś nowym w Twojej sytuacji i powoduje stres czy obawę przed poważną chorobą, udaj się do swojego lekarza. Lekarz powinien wykluczyć przede wszystkim wpływ niektórych leków, które bierzesz na stałe, a potem wykonać badania hormonalne, żeby sprawdzić, co w danym przypadku jest przyczyną nieregularności cyklu i spóźniającego się okresu o więcej niż 35 dni. Przede wszystkim nie panikujmy kiedy spóźnia się okres, lecz na chłodno, po pierwsze, postarajmy się wykluczyć ryzyko ciąży, która często jest faktem oczywistym lub spodziewanym, np. kiedy nie stosujemy regularnej antykoncepcji i nie zabezpieczaliśmy się np. zwykłą prezerwatywą. Spóźniający się okres nie powinien być wtedy stuprocentową niespodzianką. A czy można planowo opóźnić okres? Można. Zwykle zwrot opóźniony okres ma negatywne konotacje, ale opóźnić okres można całkowicie skutecznie, bezpiecznie i w sposób całkowicie kontrolowany. Dla Pań które chciałyby dowiedzieć się więcej odsyłam to mojego artykułu „Jak skutecznie przesunąć okres”. Czy okres można wyregulować? Na to pytanie też mam pozytywną odpowiedź. Nie wszystkie z nas wiedzą że w przypadku kiedy brak jest przeciwwskazań do stosowania antykoncepcji hormonalnej, tabletki te, mogą pomóc w uregulowaniu okresu. Tabletki te sprawią też, że miesiączki staną się mniej bolesne, a w przypadku problemów skóry takich jak trądzik również pomogą. Na naszej stronie regularnej antykoncepcji możesz w łatwy sposób sprawdzić jaka forma środków antykoncepcyjnych jest najbardziej odpowiednia w Twojej sytuacji zdrowotnej. A co z przyspieszeniem okresu? Można go wywołać sztucznie poprzez stosowanie leków hormonalnych, po których następuje złuszczanie błony śluzowej macicy. Są też inne sytuacje lub czynniki niezależne od nas opisane powyżej jak np. infekcja czy stresujące wydarzenie, które może znacząco wpłynąć na nas organizm i doprowadzić do zaburzeń hormonalnych, których skutkiem może być niecelowe przyspieszenie okresu. Podsumowanie Tak więc spóźniający się okres to nie tylko ciąża, lecz fakt występowania zaburzeń z reguły wielu innych czynników zewnętrznych i wewnętrznych w organizmie kobiety, które należy wziąć pod uwagę w sytuacji kiedy może spóźniać się okres i stan ten trwa przez kilka tygodni. Spóźniający się okres to nie wynik jednego czynnika, o którym każdy myśli że chodzi tu o ciążę, a zazwyczaj wieloczynnikowa informacja, którą organizm kobiety chce przekazać, że może coś nie być w porządku. Inne artykuły i serwis Gorąco polecamy również lekturę naszych innych artykułów na stronie Klinki dla Kobiet, których spis treści obejmuje rozwiązania problemów kobiet na każdym etapie życia. Pytania takie jak np.: „ile może spóźniać się okres i inne zaburzenia cyklu”, „co należy zrobić by wykluczyć ciążę”, lub „co zrobić w sytuacjach kiedy doszło do stosunku bez zabezpieczenia i pojawia się stres nieplanowej ciąży”, są nam nieobce. Treści naszych artykułów są oparte na pytaniach jakie dostajemy od naszych pacjentek. Serwis to nowoczesna forma bezpiecznych e-konsultacji specjalizujących się wyłącznie w zdrowiu kobiet. Wejdź na stronę Kliniki dla Kobiet, zobacz i zapoznaj się z wiedzą opartą na medycynie faktów.
Do najpopularniejszych przyczyn braku miesiączki należy ciąża. Jeśli okres nie pojawił się w terminie, a w czasie poprzedzającym spodziewaną miesiączkę współżyłaś, istnieje duże prawdopodobieństwo, że w macicy rozwija się płód. Pierwszym krokiem, aby to potwierdzić lub wykluczyć jest zrobienie testu ciążowego, który
Zdarza się, że nadchodzi termin miesiączki, jednak zamiast krwawienia, do jakiego byłaś dotąd przyzwyczajona, pojawia się zaledwie plamienie. Przeczytaj, co to oznacza i czy jest powodem do niepokoju. Plamienie zamiast okresu, oznacza pojawienie się wydzieliny zabarwionej krwią lub plamek krwi w czasie, kiedy miała wystąpić miesiączka. Niekiedy plamienie określane jest przez kobiety jako brązowe upławy lub jako brązowy okres. Bardzo często plamienie mylone jest przez nie ze skąpym krwawieniem miesiączkowym – dotyczy to zwłaszcza pań, które dotąd miały obfite i regularne menstruacje. Skąpe miesiączki trwają 1-2 dni i wiążą się z utratą zaledwie ok. 30 ml krwi. Zmiana charakteru miesiączkowania i nagłe pojawienie się plamienia lub skąpych okresów powinno skłonić cię do wizyty u lekarza. Jego przyczyny mogą mieć bowiem podłoże hormonalne lub świadczyć o jakieś dolegliwości narządu rodnego. Spis treściPlamienie zamiast okresu – czy to ciążaPlamienie zamiast okresu może być wynikiem stosowania antykoncepcjiPrzyczyną plamień mogą być także zaburzenia hormonalnePlamienie zamiast okresu skutkiem niedożywienia Plamienie zamiast okresu – czy to ciąża Najczęstsza przyczyną takich plamień jest ciąża. W okresie między 6. a 12. dniu po zapłodnieniu, czyli akurat w terminie spodziewanej menstruacji pojawia się czasem tzw. plamienie implantacyjne, które związane jest z zagnieżdżeniem się zarodka w macicy. Zobacz także: Zioła na zaburzenia miesiączkowania - krwawnik pospolity i jego właściwości Brązowe plamienie zamiast okresu może występować także w kolejnym miesiącu ciąży, również w terminie okresu. Mimo pojawienia się zarodka i działania hormonów utrzymujących go przy życiu, dochodzi bowiem jeszcze do złuszczania się śluzówki na części powierzchni macicy. Można uznać, że jest to okres w ciąży. Plamienie zamiast okresu może być wynikiem stosowania antykoncepcji Na plamienia zamiast okresu skarżą się niekiedy pacjentki, które zaczęły przyjmować antykoncepcję hormonalną. Pierwszym 3 miesiącom przyjmowania tabletek lub noszenia plastrów mogą towarzyszyć plamienia zamiast okresu lub zmiany w jego charakterze, np. obfite dotąd miesiączki mogą stać się skąpe. Dowiedz się: Objawy przed okresem - po czym poznać, że zbliża się miesiączka To dlatego, że hormony znajdujące się w środkach antykoncepcyjnych hamują fazę wzrostowa endometrium, co sprawia, że krwawienie menstruacyjne się zmniejsza. Przyczyną plamień mogą być także zaburzenia hormonalne Przyczyną plamień zamiast okresu są często zmiany hormonalne, np. związane z zespołem policystycznych jajników (wtedy okres jest nie tylko bardzo skąpy, ale i nieregularny). Plamienia mogą być również spowodowane zaburzeniami w obrębie hormonów tarczycy, których zadaniem, między innymi, jest pobudzanie przysadki do wydzielania prolaktyny. Zaburzenia w jej wydzielaniu mogą prowadzić do wystąpienia plamień skąpych miesiączek zamiast okresu. Zobacz także: 20 przyczyn krwawienia po stosunku Brązowe plamienia zamiast okresu mogą też świadczyć o rozwijającym się w organizmie procesie chorobowym: mięśniaku macicy, torbieli na jajnikach lub polipach, a nawet o chorobie nowotworowej. Zaburzenia menstruacyjne mogą poprzedzać również wkroczenie w okres menopauzy. Dlatego ich pojawienie się wymaga wizyty u ginekologa, który stwierdzi przyczynę plamienia i zleci ewentualną terapię. Plamienie zamiast okresu skutkiem niedożywienia Warto pamiętać, że nagłe odchudzanie się lub anoreksja, której skutkiem jest drastyczny spadek ciężaru ciała, może również objawiać się zatrzymaniem menstruacji lub zastąpieniem jej plamieniami. Podobne skutki może mieć długotrwały, nadmierny wysiłek fizyczny, np. spowodowany treningami sportowymi. To duże obciążenia dla organizmu, które może zaburzyć gospodarkę hormonalną i wywołać problemy z okresem. Kalkulator miesiączkowy Chcesz wiedzieć w której fazie cyklu miesiączkowego jesteś? Oblicz swoje dni płodne, bezpłodne i okres. Krok 1/2 Wybierz średnią długość cyklu:
Dzieci palących matek. Lek. Aneta Zwierzchowska. 74 poziom zaufania. Miesiączkę dostaję co 31 dni, bo mam nieregularnie, ostatnią miałam 23 października. Myślałam już, że jestem w ciąży, ponieważ okres spóźnia mi się 15 dni, ale dzisiaj 2 grudnia nie dostałam okresu.. ponieważ jestem osoba nerwową.. dużo pracuję, dużo
Szacuje się, że w Polsce na endometriozę chorować może nawet 10% kobiet w wieku rozrodczym. To znaczy, że co najmniej 1 na 10 Polek może cierpieć z powodu bólu, który nie pozwala jej normalnie funkcjonować. Endometriozę rozpoznaje się u ponad połowy Pacjentek skarżących się na dolegliwości bólowe zlokalizowane w obrębie miednicy mniejszej. Chorujesz na endometriozę? Umów się na bezpłatną konsultację ze specjalistą Gyncentrum. UMÓW WIZYTĘ SKONTAKTUJ SIĘ Z NAMI! Zadzwoń: 32 724 10 12 Napisz: promocjazdrowia@ Czym jest endometrioza? Endometrioza to przewlekła choroba, w przebiegu której tkanka wyścielająca macicę - endometrium - obecna jest poza jamą macicy. Może być umiejscowiona na jajowodzie, jajnikach, otrzewnej, jelitach, pęcherzu moczowym, a nawet w miejscach tak odległych od układu rozrodczego, jak płuca, oko czy mózg. Jednocześnie tkanka ta zachowuje się tak, jakby cały czas była w macicy, czyli zmienia się w zależności od fazy cyklu miesiączkowego. W normalnych warunkach pod wpływem hormonów endometrium narasta, przygotowując się na przyjęcie zarodka. Proces ten trwa do owulacji – to właśnie wtedy endometrium jest najgrubsze. Jeśli do zapłodnienia jednak nie dojdzie i zarodek nie zagnieździ się w macicy, w drugiej fazie cyklu endometrium ulega złuszczeniu i wydostaje się przez drogi rodne wraz z krwią miesiączkową. Jeśli jednak endometrium występuje w miejscu innym niż macica, krew nie ma możliwości ujścia na zewnątrz, więc gromadzi się w narządach. To prowadzi z kolei do stanu zapalnego oraz powstania zrostów i torbieli. Endometrioza – choroba o wciąż nieustalonej przyczynie Bezpośredniej przyczyny endometriozy wciąż nie udało się do końca ustalić. Naukowcy mają jednak kilka teorii, które tłumaczyłyby mechanizm powstawania tej choroby. Pierwsza z nich, najpopularniejsza i najbardziej prawdopodobna, mówi o tzw. wstecznym miesiączkowaniu. Jest to stan, w którym krew miesiączkowa wraz z tkanką endometrialna nie wydostaje się na zewnątrz przez drogi rodne, a cofa się i jajowodami wraca do jamy otrzewnowej. Druga teoria to teoria tzw. metaplazji, czyli zjawiska, w którym komórki wyścielające otrzewną przekształcają się w komórki endometrium. Według naukowców znaczenie mogą mieć również czynniki genetyczne, ponieważ wiele kobiet chorujących na endometriozę ma obciążony wywiad rodzinny – endometrioza występuje lub występowała także u ich mam, sióstr czy babć. Wczesna pierwsza miesiączka, duża obfitość krwawień także mogą być czynnikiem sprzyjającym rozwojowi endometriozy. Stopnie zaawansowania endometriozy Przebieg endometriozy zależy przede wszystkim od tego, gdzie znajdują się jej ogniska, a więc czy jest to endometrioza jajnikowa, otrzewnowa czy głęboko naciekająca oraz od stopnia zaawansowania samej choroby. Kliniczna klasyfikacja endometriozy według Amerykańskiego Towarzystwa Płodności (ASRM) STOPIEŃ NASILENIE I CHARAKTERYSTYKA I Minimalna - zmiany endometrialne nieprzekraczające 5 mm, umiejscowione na jajnikach oraz jajowodach. II Łagodna - zmiany osiągają średnicę powyżej 5 mm na jajnikach i jajowodach. Zrosty i torbiele endometrialne mogą być również widoczne w zagłębieniu odbytniczo-macicznym. III Umiarkowana - zmiany przekraczające 5 mm obejmują także więzadła krzyżowo-maciczne. IV Ciężka - torbiele endometrialne osiągają rozmiar kilku centymetrów. Macica jest nieruchoma, zgięta ku tyłowi, przyrośnięta do jelit. Ponadto zmiany pojawiają się na pęcherzu moczowym, pochwie, szyjce macicy, czy wyrostku robaczkowym. Endometrioza - objawy Endometrioza jest chorobą, która potrafi przybierać różne maski. Jej liczne i często bardzo nietypowe objawy sprawiają, że nawet ginekolog z dużym doświadczeniem może mieć trudności z trafnym postawieniem diagnozy. Najbardziej charakterystycznym objawem endometriozy jest pojawiający się tuż przed miesiączką i utrzymujący przez cały okres krwawienia ból podbrzusza. Kobiety często skarżą się również na bardzo obfite krwawienia oraz ból podczas stosunku. Bywa, że dolegliwości pojawiają się także podczas wypróżniania – oddawania moczu czy stolca. Jeśli ogniska endometriozy ulokują się w pobliżu pęcherza moczowego albo końcowego odcinka jelita grubego, mogą występować także krwawienia z odbytu oraz krwiomocz. Reasumując, w zależności od umiejscowienia ognisk endometriozy Pacjentka może zgłaszać następujące objawy: stopniowo narastające, ostre bóle przedmenstruacyjne bolesne miesiączki obfite miesiączki nieregularne cykle bolesne stosunki płciowe bolesne owulacje przewlekły ból w obrębie miednicy mniejszej bóle w obrębie okolicy krzyżowej kręgosłupa bóle jamy brzusznej bóle pęcherza moczowego bolesne oddawanie moczu biegunki, zaparcia wzdęcia, nudności, wymioty niepłodność przewlekłe zmęczenie Z uwagi na długą listę objawów i nietypowy przebieg endometrioza nie jest chorobą łatwą do zdiagnozowania. Rozpoznanie często stawiane jest ze sporym opóźnieniem. Niestety wpływ ma na to również bagatelizujące podejście do objawów choroby i przekonanie, że bolesna miesiączka jest czymś zupełnie naturalnym. Dlatego rozpoznania nie stawia się wyłącznie na podstawie objawów. Choroba ta wymaga dogłębnej diagnostyki w specjalistycznym ośrodku leczenia endometriozy. Więcej o diagnostyce endometriozy >> Endometrioza a niepłodność Endometrioza może utrudnić zajście w ciążę. Ze statystyk wynika bowiem, że nawet 50% kobiet chorujących na to schorzenie może mieć zaburzoną płodność. Występowanie tkanki endometrialnej w jajowodach może sprawić, że staną się one niedrożne. Z kolei charakterystyczne dla endometriozy torbiele czekoladowe uszkadzają delikatną strukturę jajnika i upośledzają jego działanie. Zauważono także, że oocyty kobiet z III i IV stopniem zaawansowania endometriozy są gorszej jakości, a zarodki mają kłopoty z prawidłowym zagnieżdżeniem się w ścianie macicy. Miesięczny wskaźnik płodności, określany jako prawdopodobieństwo zajścia w ciążę po jednym cyklu płciowym, u zdrowej kobiety wynosi 20%. U kobiet z lekką lub umiarkowaną endometriozą wynosi 4,7%. Prawdopodobieństwo zajścia w ciążę u pacjentek z ciężką postacią endometriozy jest minimalne. Reasumując, oto jak endometrioza wpływa na płodność: negatywnie wpływa na komórki ziarniste oraz komórkę jajową powoduje niedrożność jajowodów, zaburzając transport gamet negatywnie wpływa na rezerwę jajnikową, a także czynność endokrynną jajnika negatywnie wpływa na receptywność endometrium i implantację zarodka powoduję zmianę stosunków anatomicznych w miednicy mniejszej skutkuje zmniejszeniem częstotliwości lub brakiem stosunków płciowych z przyczyn bólowych Odpowiednio wcześnie zdiagnozowana i właściwie leczona endometrioza nie przekreśla jednak szans na naturalne zajście w ciążę i urodzenie zdrowego dziecka. Diagnostyka endometriozy Diagnostyka endometriozy jest procesem wieloetapowym. W pierwszej kolejności lekarz zbiera od pacjentki szczegółowy wywiad medyczny. Następnie przystępuje do badania ginekologicznego (przez pochwę oraz per rectum) i przezpochwowego USG. Jeśli na tym etapie nie uda mu się zdiagnozować endometriozy, pacjentka dostaje skierowanie na operację. Obecnie tzw. „złotym standardem” w diagnostyce endometriozy jest małoinwazyjna laparoskopia. Dowiedz się więcej o Diagnostyce endometriozy w Centrum Leczenia Endometriozy Gyncentrum >> Leczenie endometriozy W leczeniu endometriozy stosuje się zarówno farmakoterapię jak i metody chirurgiczne. Zażywane przez pacjentkę w ramach farmakoterapii preparaty hormonalne mają przede wszystkim łagodzić ból i hamować narastanie endometrium. Istniejące ogniska endometrialne usuwa się chirurgicznie: albo przy pomocy laparoskopii, albo noża plazmowego. Drugie z rozwiązań ma tę przewagę, że pozwala chirurgowi wykonywać bardzo precyzyjne cięcia, nie narażając delikatnej rezerwy jajnikowej na uszkodzenia. Dowiedz się więcej o nowoczesnych metodach leczenia endometriozy w Centrum Leczenia Endometriozy Gyncentrum >> Endometrioza - konsultacje ze specjalistami Endometrioza Katowice ul. Żelazna 1 tel. 32 506 57 77 e-mail:info@ Endometrioza Kraków ul. Mehoffera 10 tel. 12 306 73 77 e-mail:infokrakow@ Endometrioza Bielsko-Biała ul. Komorowicka 140 tel. 32 506 57 77 e-mail: infobielsko@ Endometrioza Częstochowa ul. Kozielewskiego 9 tel. 32 506 57 77 e-mail: infoczestochowa@
Naturalne metody unikania ciąży. Witam! Ten "normalny" okres po odstawieniu tabletek antykoncepcyjnych ma prawo się trochę spóźniać - około 8-10 dni, czasem więcej. Myślę, że nie ma Pani powodów do obaw. Zanim wybierze się Pani do lekarza ,może Pani zrobić kolejny test ciążowy (np. za tydzień). Pozdrawiam!
Endometrioza może powodować silne bóle miesiączkowe i problemy z zajściem w ciążę. Dowiedz się więcej na temat choroby, która przez lata może nie dawać objawów. Endometrioza – na czym polega? Choroba ta zwana jest również gruczolistością macicy czy wędrującą śluzówką macicy. I ta druga nazwa sporo mówi o charakterystyce endometriozy. Choroba ta jest ściśle powiązana z cyklem miesiączkowym. Krwawienie podczas miesiączi występuje w wyniku złuszczania się śluzówki macicy właśnie. W przypadku endometriozy jednak owe złuszczone komórki endometrium nie są wydalane z organizmu, ale wędrują do jego wnętrza. Efektem tego osadzają się na jajnikach i dalej, przenikają do jamy brzusznej i osadzają się na pęcherzu, jelitach, otrzewnej. Przez to w dłuższej perspektywie tworzą się stany zapalne, a w finalnej – guzy. Ważne – mimo podobieństw, nie są one charakteryzowane jako guzy nowotworowe. Gdy nagromadzenie komórek endometrium jest wysokie, choroba jest łatwiejsza w rozpoznaniu z powodu uciążliwych objawów. Trudno jednoznacznie wyjaśnić genezę choroby. Podejrzewa się, iż ma ona podłoże genetyczne. W związku z tym, jeśli w naszej rodzinie występowała endometrioza, to duża szansa, że i nasze potomstwo będzie na nią cierpiało. Produkty przydatne podczas miesiączki Jakie są objawy endometriozy? Najczęstszymi przejawami choroby są te związane z miesiączką. Zazwyczaj jest ona bardzo bolesna, a do tego występuje obfite krwawienie. W związku z tym pod żadnym pozorem nie powinnaś lekceważyć bólu podczas okresu, który uniemożliwia Ci normalne funkcjonowanie, ponieważ może to być właśnie endometrioza. Jej leczenie jest o tyle istotne, iż komórki endometrium, które osadzają się na jajnikach tworząc torbiele, mogą zmniejszyć szansę na zajście w ciążę nawet dziesięciokrotnie. Kombinacja obu tych objawów powinna zapalić lampkę ostrzegawczą. Choroba ta nie jest rzadka – szacuje się, iż na endometriozę cierpi około 10% kobiet w wieku rozrodczym. Innymi objawami są bolesne stosunki seksualne, ból pojawiający się podczas oddawania moczu czy kału. Objawami choroby są też pojawiające się krwawe ślady w meczu i kale. Wszelki niejasny, ale dotkliwy ból w okolicach miednicy, podbrzusza i dołu pleców powinien Cię zaalarmować. Jak wykryć endometriozę? Poza wywiadem i potwierdzeniem wyżej wymienionych objawów, endometrioza daje się wykryć podczas badań USG, laparoskopii, oznaczeniu markera CA-125 czy w trakcie tomografii komputerowej. Endometriozę klasyfikuje się według 4 stopni opracowanych przez Amerykańskie Towarzystwo Medycyny Rozrodu (ASRM). 1. Stopień I dotyczy małych zmian (do 5 mm), które występują na jajnikach. To wczesne stadium choroby. 2. W stopniu II zrosty są już większe (powyżej 5 mm), docierają do innych organów wewnętrznych, do tego pojawiają się tzw. torbiele czekoladowe na jajnikach. 3. Stopień III – więzadła krzyżowo-maciczne są w zroście z jajnikami, pojawiają się wzrosty również w strzępkach jajowodów, a ogniska choroby występują w zrostach jajników. 4. Stopień IV charakteryzuje się poważnymi zrostami macicy z jelitami lub z tyłem jamy otrzewnej. Zmiany pojawiają się także na innych organach – pęcherzu moczowym, pochwie czy wyrostku robaczkowym. Endometrioza – leczenie i szansa na ciążę Leczenie endometriozy jest możliwe, a konieczne, gdy choroba wkroczy w IV stopień. Podstawowym sposobem na niwelowanie objawów choroby są środki hormonalne, w tym antykoncepcyjne. Niestety ich wadą jest uniemożliwienie kobiecie zajście w ciążę, dlatego jest to metoda przeznaczona dla kobiet, które nie planują potomstwa. Inną metodą usuwania ognisk endometriozy jest ich wycięcie. Jednak i tu starsze metody, choć niszczą chorobę, mają negatywny wpływ na płodność. Tzw. wyłuszczanie torbieli na jajnikach może je uszkadzać, stąd od niedawna stosuje się laser plazmowy. Jest to narzędzie o wiele precyzyjniejsze, dzięki czemu ryzyko spadku płodności jest znacznie mniejsze. Metoda ta nazywa się waporyzacja torbieli endometrialnych, Waporyzacja nie jest jednak powszechnie dostępna. Stąd warto wiedzieć, iż po standardowej laparoskopii powinno się odczekać dwa miesiące nim spróbuje się zajść w ciążę.
Nieregularne miesiączki. Powyższe objawy mogą wskazywać na zapalenie pęcherza moczowego i to może być przyczyną opóźnienia miesiączki. Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników. Zapalenie pęcherza moczowego a brak okresu – odpowiada Lek. Marta Gryszkiewicz.
Spóźniający się okres jest częstym źródłem niepokoju wielu kobiet. Zazwyczaj jego przyczyną jest ciąża, ale nie zawsze. Brak okresu może być też objawem zaburzeń hormonalnych lub stanów chorobowych układu rodnego, dlatego nie należy go bagatelizować. Jeśli chcesz poznać powody oraz zalecany sposób postępowania w przypadku spóźniającego się okresu, czytaj dalej!Cykl miesiączkowyMianem cyklu miesiączkowego określa się regularnie występujące zmiany obejmujące błonę śluzową macicy (endometrium) oraz jajniki. Są one wynikiem czynności hormonalnej podwzgórza, przysadki mózgowej oraz jajników. Ich zadaniem jest umożliwienie zapłodnienia komórki jajowej przez plemnik oraz jej zagnieżdżenie się w jamie macicy. Jeśli do niego nie dojdzie, endometrium ulega złuszczeniu. Wynikiem tego są comiesięczne krwawienia (menstruacja). Prawidłowy cykl miesiączkowy trwa 28 +/- 5 dni. Jego początek to pierwszy dzień krwawienia miesiączkowego. Ostatni dzień cyklu to dzień poprzedzający wystąpienie kolejnej menstruacji. Na cykl miesiączkowy składa się cykl jajnikowy, endometrialny oraz fazą cyklu jajnikowego jest faza folikularna, która trwa od 1 do 14 dnia cyklu miesiączkowego. Wówczas w odpowiedzi na hormony wydzielane przez przysadkę i podwzgórze pęcherzyki jajnikowe zaczynają wzrastać i dojrzewać. Jeden z nich staje się pęcherzykiem dominującym – jest największy, uwalnia najwięcej estrogenów i dzięki temu kontroluje oś hormonalną podwzgórzowo-przysadkowo-jajnikową. To właśnie z niego w połowie cyklu zostaje uwolniona komórka jajowa (owulacja). Błona śluzowa macicy w odpowiedzi na estrogeny ulega pogrubieniu (faza proliferacyjna cyklu endometrialnego), a śluz wydzielany przez szyjkę macicy z dnia na dzień staje się coraz bardziej obfity. W dniu owulacji przypomina białko jaja kurzego – jest wodnisty, rozciągliwy oraz przezroczysty, co ułatwia przepuszczania plemników. Po uwolnieniu komórki jajowej pęcherzyk dominujący (pęcherzyk Graafa) zamienia się w ciałko żółte. Cykl jajnikowy przechodzi w fazę lutealną, która trwa od 14 do 28 dnia cyklu miesiączkowego. W odpowiedzi na progesteron wydzielany przez ciałko żółte, endometrium zaczyna przygotowywać się na implantację zapłodnionej komórki jajowej (faza sekrecyjna cyklu endometrialnego). Śluz szyjkowy staje się gęsty, nieprzezroczysty i nieprzepuszczalny dla plemników. Jeśli nie dojdzie do zapłodnienia, ciałko żółte obumiera oraz dochodzi do spadku poziomu progesteronu i estrogenów, a endometrium ulega niedokrwieniu. Konsekwencją tego jest krwawienie miesiączkowe. Prawidłowy okres trwa od 3 do 7 się miesiączka – objawySpadek stężenia hormonów jajnikowych (estrogenów i progesteronu) przed okresem jest powodem wystąpienia objawów sugerujących zbliżające się krwawienie. Zaliczamy do nich:ból piersi przed miesiączką – stają się one napięte i bardziej wrażliwe na dotyk,trądzik,poczucie przygnębienia, płaczliwość, rozdrażnienie,zwiększona ochota na słodycze i słone przekąski,gęsty szyjkowy śluz przed miesiączką, przyrost masy ciała,ból podbrzusza,ból dolegliwości określane są mianem zespołu napięcia przedmiesiączkowego (PMS). Ich duże nasilenie wymaga konsultacji cyklu miesiączkowegoZaburzenia cyklu miesiączkowego mogą dotyczyć:braku miesiączki,nieprawidłowej częstości krwawień miesiączkowych (zbyt rzadki lub zbyt częste okresy),nieprawidłowego przebiegu krwawienia miesiączkowego – skąpe miesiączki, obfite miesiączki, przedłużające się krwawienie miesiączkowe, silne dolegliwości bólowe podczas zauważyłaś u siebie którekolwiek z opisanych zaburzeń, skonsultuj się z lekarzem może spóźniać się okres?Prawidłowy cykl miesiączkowy trwa ok. 28 +/- 5 dni, a na 14 dni przed krwawieniem dochodzi do owulacji. Cykl menstruacyjny trwający mniej niż 22 lub więcej niż 35 dni powinien skłonić do poszukiwania przyczyn takiego stanu. Pojedyncze epizody opóźnionej miesiączki mogą być przyczyną stresu. Natomiast powtarzające się nieregularne okresy są wskazaniem do rozpoczęcia diagnostyki ginekologicznej. Nieco inne kryteria obowiązują w przypadku nastolatek. W pierwszym roku po pierwszej miesiączce przerwy pomiędzy menstruacją mogą wynosić od 21 do 45 dni. W kolejnych latach, w wyniku dojrzewania układu rozrodczego, dochodzi do regulacji czynności hormonalnej osi podwzgórzowo-przysadkowo-jajnikowej i cyklu menstruacyjnego. Nieregularne okresy u nastolatek są pewnym wariantem normy, rzadziej mogą mieć przyczynę chorobową. Warto obserwować częstotliwość swoich miesiączek i towarzyszące im objawy. Zadanie to ułatwiają dostępne w internecie kalendarzyki okres się spóźnia?Najczęstszą przyczyną spóźniającego się okresu jest ciąża, dlatego przed poszukiwaniem innych powodów tego stanu, zawsze należy wykonać test ciążowy. Brak okresu w przypadku testu negatywnego może być wynikiem wielu zaburzeń i chorób dużej aktywności fizycznej i nadmiernej utraty masy ciała,zaburzeń rytmu dobowego (problemy ze snem, podróże między strefami czasowymi),zaburzeń hormonalnych (niedoczynności lub nadczynności tarczycy, hiperprolaktynemii, zespołu policystycznych jajników (PCOS), zespołu Cushinga, wrodzonego przerostu nadnerczy),zaburzeń gospodarki węglowodanowej (insulinooporności, cukrzycy, otyłości),infekcji przebiegających z gorączką,utraty czynności hormonalnej jajników (menopauza, przedwczesne wygasanie czynności jajników),guzów jajnika wydzielających hormony płciowe,niewydolności wątroby,niewydolności nerek,przyjmowania niektórych się okres może być objawem wielu chorób. Jeśli Twoje miesiączki są nieregularne, nie bagatelizuj tego i udaj się do a okresZarówno przewlekły, jak i nagle występujący stres jest jednym z częstszych powodów spóźniającego się okresu. Stres oddziałuje na gospodarkę hormonalną kobiety, powodując zwiększenie stężenia kortyzolu – hormonu wydzielanego przez nadnercza oraz prolaktyny, wydzielanej przez przysadkę mózgową. Skutkuje to zaburzeniami osi podwzgórzowo-przysadkowo-jajnikowej wynikiem czego są nieprawidłowe cykle miesiączkowe. Występujący wówczas niedobór progesteronu może być przyczyną nasilonych objawów zespołu napięcia a miesiączkaMenopauza to ostatnia menstruacja w życiu kobiety. Zaburzenia miesiączkowania pojawiają się już na kilka lat przed jej wystąpieniem. Ten okres, związany ze stopniowym wygasaniem czynności hormonalnej jajników, określany jest mianem premenopauzy. Do typowych objawów zbliżającej się menopauzy, należą:nieregularne cykle miesiączkowe,obfite lub skromne miesiączki,suchość pochwy,dolegliwości wypadowe – uderzenia gorąca, nocne poty, częste bóle głowy, problemy ze najczęściej występuje u kobiet w przedziale wiekowym pomiędzy 45 a 55 rokiem życia. Niepokój powinny budzić podobne dolegliwości pojawiające się u kobiet przed ukończeniem 40 roku życia. Wówczas zahamowanie miesiączki wraz z objawami typowymi dla menopauzy może być wynikiem przedwczesnego wygasania czynności jajników (POI). Ze względu na wzrost ryzyka rozwoju chorób sercowo-naczyniowych, osteoporozy, choroby Parkinsona oraz choroby Alzheimera, zalecane jest jak najszybsze włączenie hormonalnej terapii pierwotnego i wtórnego braku miesiączkiOpóźnienie okresu o więcej niż 90 dni u kobiety wcześniej miesiączkującej klasyfikowane jest jako wtórny brak miesiączki. Najczęstszą przyczyną takiego stanu jest ciąża, dlatego w takiej sytuacji zalecane jest wykonanie testu ciążowego. Zanik miesiączki może być wynikiem zaburzenia funkcji podwzgórzowo-przysadkowej w wyniku przewlekłego stresu, intensywnych ćwiczeń fizycznych, nadmiernej utraty masy ciała lub podwyższonego stężenia prolaktyny. Wymienione przyczyny zaliczane są do zaburzeń czynnościowych (odwracalnych) i stanowią najczęstsze patologiczne źródło wtórnego braku miesiączki. Do pozostałych, rzadziej występujących przyczyn należy:przedwczesne wygasanie czynności jajników,podwyższony poziom androgenów – guzy jajnika, nieklasyczna postać przerostu nadnerczy, zespół policystycznych jajników,zespół Ashermana – to powikłanie łyżeczkowania jamy macicy. Powstające zrosty zamykają światło jamy macicy i doprowadzają do jej brak miesiączki to niewystąpienie pierwszego okresu u dziewczynki, która ukończyła 16 rok życia. Powodem tego zaburzenia mogą być przyczyny uwarunkowane genetycznie, hormonalnie, anatomicznie lub czynnościowo, podobnie jak w przypadku wtórnego braku miesiączki. Jedną z częstszych wad anatomicznych jest przegroda pochwy lub zarośnięcie błony dziewiczej, które blokują ujście krwi menstruacyjnej. Wypełnia ona jamę macicy i cofa się przez jajowody do jamy brzusznej, wywołując comiesięczne dolegliwości bólowe. Wówczas dziewczynka ma okres bez krwi widocznej na bieliźnie. Leczenie polega na nacięciu chirurgicznym błony dziewiczej lub usunięciu przegrody obawy ciąży przed miesiączkąNiektóre symptomy sugerujące ciąże mogą wystąpić jeszcze przed terminem spodziewanej miesiączki. Należą do nich:bolesność i tkliwość piersi,nudności i wymioty,zgaga,plamienie przed spodziewaną miesiączką, związane z zagnieżdżeniem się zarodka w jamie macicy,gęsta, biała wydzielina z pochwy,wzrost temperatury ciała o około 0,5 ° C utrzymujący się dłużej niż 14 dni po takiej sytuacji poznanie przyczyny spóźniającego się okresu jest proste. Wystarczy wykonać dostępny w każdej aptece lub drogerii test pojawia się miesiączka po porodzie?Po porodzie okres nie wraca od razu. Jest to zupełnie fizjologiczna sytuacja. Szybkość pojawienia się miesiączki po porodzie jest zależna od tego, czy kobieta karmi piersią. Jeśli tak, wydzielana w czasie laktacji prolaktyna powoduje zahamowanie miesiączkowania. Zazwyczaj pierwszy okres pojawia się po upływie ok. 4 do 8 tygodni od zaprzestania karmienia. Pierwsza miesiączka po porodzie może również wystąpić w okresie laktacji. U kobiet, które nie karmią piersią pojawia się ona prawidłowo do 8 tygodni od porodu. Niepokój powinny wzbudzać krwawienia występujące w okresie połogu (pierwsze 6 tygodni od porodu). Mogą one świadczyć o pozostałych po porodzie resztkach łożyska w macicy i wymagają konsultacji ginekologicznej. Brak miesiączki po 8 tygodniach od zakończenia laktacji lub po upływie 8 tygodni od porodu u kobiet niekarmiących, również powinien skłonić do poszukiwania przyczyny takiego się okres – sposób postępowaniaOpóźnienie lub brak miesiączki to zaburzenia, których nie wolno bagatelizować. Pomimo tego, że najczęściej są wczesnym objawem ciąży, to mogą mieć też przyczynę chorobową. Jeśli Twój okres się spóźnia, skonsultuj się ze swoim lekarzem ginekologiem. W trakcie wizyty, na podstawie wywiadu i badania ginekologicznego, zaleci on dalszą diagnostykę. Może ona obejmować:wykonanie badania USG oceniającego macicę, jajowody, jajniki oraz nadnercza,oznaczenie poziomu hormonów: prolaktyny, hormonów tarczycy, estradiolu, progesteronu, LH, FSH oraz testosteronu i jego pochodnych,wykonanie testów czynnościowych lokalizujących podłoże opóźnienia lub braku miesiączki. Test progesteronowy polega na 7 – 10-dniowym przyjmowaniu progesteronu lub jego pochodnych (np. medroksyprogesteronu zawartego w preparacie Provera lub octanu noretysteronu znajdującego się w preparacie Primolut). Wystąpienie krwawienia świadczy o przyczynie podwzgórzowo-przysadkowej zaniku miesiączki ( utracie masy ciała). Natomiast jego brak jest wskazaniem do wykonania próby estrogenowo-progesteronowej. Dodatni wynik świadczy o zaburzeniach pracy leczenia jest zależny od przyczyny opóźnionej miesiączki. W przypadku czynnościowego braku miesiączki należy skupić się na redukcji poziomu stresu, rezygnacji z intensywnych ćwiczeń fizycznych oraz przywróceniu prawidłowej masy ciała. Zaburzenia pracy tarczycy lub inne patologie układu hormonalnego wymagają włączenia leczenia ukierunkowanego. Terapia hormonalna za pomocą preparatów progesteronowych lub estrogenowo-progesteronowych pozwala na regulację comiesięcznych krwawień.
Nie zaleca się stosowania ich przez dłuższy okres. Inhibitory aromatazy, powodujące zmniejszenie przemiany androgenów w estrogeny, tj. anastrozol, letrozol. Mimo że endometrioza należy do schorzeń łagodnych (ponieważ tylko w niewielkim odsetku zmiany ulegają zezłośliwieniu), jest to choroba niezwykle uciążliwa.
W terminie spodziewanej miesiączki boli cię brzuch, ale okresu jak nie było, tak nie ma? Przeczytaj, dlaczego i w jakich przypadkach bóle menstruacyjne nie zwiastują miesiączki, i co wtedy robić. Wydawałoby się, że miesiączka to nieodłączny, comiesięczny towarzysz każdej zdrowej kobiety, która nie jest w ciąży, i która nie miała jeszcze menopauzy (czyli ostatniej miesiączki w życiu). Podobnie jest z bólami menstruacyjnymi, nieodłącznym towarzyszem comiesięcznego krwawienia. Tak jednak nie jest. O czym świadczą bóle menstruacyjne, które nie kończą się okresem? Spis treściBóle menstruacyjne to dobry znakBóle menstruacyjne bez okresu - objaw ciążyBóle menstruacyjne a nagła utrata wagiBóle menstruacyjne z powodu otyłościBóle menstruacyjne wywołane stresem lub przemęczeniemBóle menstruacyjne przy infekcjiBóle menstruacyjne w zespole policystycznych jajnikówBóle menstruacyjne a przyjmowanie niektórych leków M jak mama - Dlaczego miesiączka się spóźnia? Bóle menstruacyjne to dobry znak Cykl miesiączkowy, a wraz z nim wszystkie objawy, które mu towarzyszą ( bóle menstruacyjne) to w pewnym sensie wyznacznik prawidłowej pracy układu hormonalnego. Reguluje go układ: podwzgórze – przysadka mózgowa – jajniki. Znajdujące się w mózgu podwzgórze pobudza przysadkę do wydzielania dwóch hormonów: FSH i LH. FSH odpowiada za dojrzewanie pęcherzyka Graafa, który w stosownym momencie uwalnia komórkę jajową. LH z kolei – konkretnie wzrost jego poziomu – jest dla jajników sygnałem do owulacji i wytworzenia ciałka żółtego, które uwalnia hormon – progesteron. Jakikolwiek brak równowagi w tym całym sterowanym hormonami procesie może doprowadzić do tzw. wtórnego braku miesiączki. To sytuacja, w której okres nie pojawia się w spodziewanym terminie, choć wcześniej wszystko było w porządku. Czytaj również: Spóźniający się okres - przyczyny spóźniania się okresu Jednodniowy okres i plamienie. Przyczyny jednodniowych krwawień Bóle menstruacyjne bez okresu - objaw ciąży Jednak brak miesiączki nie zawsze jest spowodowany problemami hormonalnymi. Lista przyczyn, z jakich bóle menstruacyjne mogą się pojawić mimo braku okresu, jest dość długa. Oto najczęstsze z nich. Bóle menstruacyjne w terminie miesiączki, ale bez krwawienia są częstym, i najzupełniej prawidłowym, objawem wczesnej ciąży. Pojawiają się na skutek pierwszych z całego ciągu zmian hormonalnych, jakie przygotowują organizm do ciąży: na skutek działania hormonów rozluźniają się stawy krzyżowo-biodrowe i rozciągają więzadła podtrzymujące macicę, co powoduje odczucia zbliżone do tych, jakie odczuwane są w terminie miesiączki. Bóle menstruacyjne a nagła utrata wagi Jeśli ostatnio sporo schudłaś, również możesz nie mieć miesiączki, mimo odczuwania typowego dla menstruacji bólu. Mechanizm tego zjawiska jest już dość dobrze poznany. Tzw. funkcja endokrynna jajników, czyli produkowanie przez nie hormonów, dzięki którym pojawia się miesiączka, zależy bowiem nie tylko od hormonów wydzielanych przez przysadkę mózgową, lecz również od wydzielanych przez tkankę tłuszczową substancji o działaniu hormonopodobnym. Jeśli – na przykład na skutek drastycznej diety – tkanki tłuszczowej nagle ubędzie, krwawienie miesiączkowe może się nie pojawić, mimo że w jego spodziewanym terminie pojawi się charakterystyczny ból brzucha. Bóle menstruacyjne z powodu otyłości Brak miesiączki mimo odczuwanego bólu menstruacyjnego niekiedy pojawia się również przy otyłości. Oczywiście, nie sposób z tygodnia na tydzień przybrać na wadze kilkunastu kilogramów – nawet jeśli masz niepohamowany apetyt, organizm potrzebuje czasu by odłożyć zapas tkanki tłuszczowej. Komórki tej tkanki wytwarzają zaś czynnik wzrostu IGF, którego działanie jest podobne do insuliny. Im więcej tkanki, tym więcej produkuje ona – i uwalnia – owej substancji. Jej działanie nie jest obojętne dla organizmu: doprowadza ona do insulinooporności (czyli braku wrażliwości na insulinę), zaburza również rozwój pęcherzyka Graafa – w efekcie dochodzi więc do zaburzeń cyklu miesiączkowego i krwawienie nie pojawia się, mimo że brzuch boli, jak podczas miesiączki. Kalkulator miesiączkowy Chcesz wiedzieć w której fazie cyklu miesiączkowego jesteś? Oblicz swoje dni płodne, bezpłodne i okres. Krok 1/2 Wybierz średnią długość cyklu: Bóle menstruacyjne wywołane stresem lub przemęczeniem Nawet doraźny, ale bardzo silny stres lub negatywne przeżycie psychiczne wzmagają produkcję androgenów, czyli męskich hormonów płciowych, a one z kolei zaburzają cykl miesiączkowy. Może się więc zdarzyć, że jeśli masz za sobą silne przeżycia (w tym również strach przed niechcianą ciążą) miesiączka nie pojawi się w terminie mimo że będziesz odczuwała typowe dla niej dolegliwości. Gospodarkę hormonalną może rozregulować również przemęczenie, i to zarówno te długotrwałe, jak i jednorazowy, za to spory, wysiłek fizyczny. Brzuch będzie cię wtedy bolał, ale okres może się nie pojawić – organizm jest wyczerpany, więc pracuje niejako w trybie awaryjnym, by nie dopuścić do dalszej utraty sił, związanych z krwawieniem, w trakcie którego dochodzi do utraty czerwonych krwinek i żelaza. Czytaj również: Chroniczne zmęczenie: jak je rozpoznać i jakie zrobić badania? Ból głowy przed okresem, a nawet migrena miesiączkowa Bóle menstruacyjne przy infekcji Jeśli niedawno miałaś anginę, grypę lub jakąś inną infekcję, np. zapalenie dróg moczowych, możesz się spodziewać, że w terminie spodziewanej miesiączki pojawi się ból brzucha, ale bez krwawienia. Takie kilkudniowe opóźnienie się okresu spowodowane jest fizjologią: wyczerpany walką z mikrobami organizm najpierw musi dojść do siebie. Gdy wrócisz do zdrowia, wszystko również wróci do normy. Bóle menstruacyjne w zespole policystycznych jajników To dolegliwość, w trakcie której nie dochodzi do owulacji – pęcherzyk Graafa nie rośnie, nie uwalnia komórki jajowej, lecz obumiera, zamieniając się w małą torbiel, zwaną również cystą. Gdy takich cyst przybywa, pojawiają się zaburzenia miesiączkowania: miesiączki nie ma, mimo, że brzuch boli w charakterystyczny dla okresu sposób. Zespołowi PCOS najczęściej towarzyszy szereg innych objawów: nadmierne owłosienie (hirsutyzm) łojotok nieuzasadnione dietą przybieranie na wadze torbiele są dobrze widoczne w badaniu USG Dlatego jeśli podejrzewasz u siebie PCOS, jak najszybciej zgłoś się do ginekologa, gdyż nieleczona choroba utrudnia, a czasem wręcz uniemożliwia zajście w ciążę. Bóle menstruacyjne a przyjmowanie niektórych leków Jeśli masz nadciśnienie lub na stałe przyjmujesz inne leki (w tym psychotropowe), może się zdarzyć, że w terminie spodziewanej miesiączki zamiast okresu poczujesz jedynie ból brzucha. Takie efekty uboczne dają bowiem niektóre medykamenty. Jeśli okres nie pojawia się kilka razy z rzędu, mimo że w terminie miesiączki odczuwasz ból brzucha, jesteś rozdrażniona, opuchnięta, słowem – występują wszystkie charakterystyczne dla menstruacji dolegliwości – skontaktuj się z lekarzem, gdyż wymaga to diagnostyki.
Dodatkowo od 3miesiecy spoznia mi sie okres o 8-13dni a zawsze byl regularny i czuje sie slaba. Biore witaminy. Odzywiam sie porzadnie. Jestem dziewica. Mam podejrzenie u mnie endometriozy wydane przez specjaliste. Prosze o panstwa zdanie co tu moze sie dziac.
Okres to zupełnie naturalny proces biologiczny zachodzący w kobiecym ciele. Okazuje się, że tak naprawdę niewiele przedstawicielek płci pięknej zna anatomię swojego ciała. Zasady cyklu miesiączkowego są nam obce, nie wiemy również, z jakich powodów co miesiąc organizm musi wydalić określoną ilość krwi. Warto zapoznać się z regułami, które rządzą zegarem biologicznym każdej kobiety. spis treści 1. Charakterystyka okresu 2. Endometrioza 1. Charakterystyka okresu Organizm każdej zdrowej kobiety co miesiąc przygotowuje się do zapłodnienia. Macica zostaje wyścielona przez endometrium, czyli śluzówkę. To właśnie w śluzówce zagnieżdża się zarodek. Jeśli nie dochodzi do zapłodnienia, wówczas ciało kobiety musi zrobić coś z niepotrzebnym już endometrium. Dotykają nas skurcze macicy, których głównym zadaniem jest oderwanie cząstek śluzówki. Następnie cząstki śluzówki wydostają się z organizmu kobiecego wraz z krwią miesięczną. Zobacz film: "Niepokojące objawy cyklu miesiączkowego [Specjalista radzi]" Mówiąc prościej – okres to złuszczony nabłonek macicy. Wbrew powszechnej opinii – wcale nie jest siedliskiem bakterii. Dlatego też nie ma żadnych przeciwwskazań, aby podczas okresu nie uprawiać seksu. Jeśli oboje partnerów toleruje taki proceder, wystarczy tylko zadbać o odpowiednią higienę. W trakcie okresu bardzo ważny jest dobór środków higienicznych Podczas miesiączkowania kobiety są bardziej narażone na zaistnienie infekcji intymnych. W pierwszych dniach miesiączki należy co dwie godziny mniej więcej zmieniać podpaski lub tampony. Czy tampony są one zdrowe dla kobiecego organizmu? Okazuje się, że tak! Mało tego, krew miesięczna, jak już wydostanie się z pochwy, jest podatna na ataki bakterii. Dlatego też tampon bywa nieco bardziej higienicznym środkiem. Okres jest niezmiernie ważnym etapem cyklu miesiączkowego, który regulowany jest przede wszystkim przez hormony. Okres trwa od 21 do 32 dni. Rozpoczyna się ostatnim dniem krwawienia, a kończy w dniu pierwszego krwawienia. Okres jest oznaką, iż kobieta jest nadal zdolna do rodzenia dzieci. 2. Endometrioza Podczas omawiania zagadnień związanych z okresem, nie można pominąć endometriozy. Dlaczego ten temat jest tak istotny? Ponieważ wiele pań nawet nie wiem, że cierpi na tę chorobę. Endometrioza oznacza nieprawidłowy narost śluzówki macicy. W ciele zdrowej kobiety nabłonek macicy sytuuje się w macicy. W przypadku endometriozy, śluzówka może narastać w innym miejscu. Najczęściej są to jajniki. Chociaż medycyna rejestruje także inne przypadki (np. skupiska endometriozy były znajdowane nawet na płucach). Kiedy hormony zaczynają doprowadzać do złuszczania śluzówki macicy, również zaczyna reagować endometrium narastające w nieprawidłowym miejscu. Bywa to powodem bólu podczas okresu stanowiącego dla kobiety ogromny dyskomfort. Nieleczona endometrioza może prowadzić nawet do bezpłodności. Warto zatem zadbać o zdrowie intymne. Każdy zwiększony ból miesiączkowy w trakcie okresu powinien nas zaniepokoić i sprowokować do skorzystania z profesjonalnych badań ginekologicznych. Potrzebujesz konsultacji z lekarzem, e-zwolnienia lub e-recepty? Wejdź na abcZdrowie Znajdź Lekarza i umów wizytę stacjonarną u specjalistów z całej Polski lub teleporadę od ręki. polecamy
Poza trybem życia oraz sytuacjami losowymi (np. grypa), zmiany hormonalne także mogą mieć wpływ na spóźniający się okres. Do najczęstszych przyczyn należy niedoczynność lub nadczynność tarczycy, czyli nadmiar bądź niedobór hormonów. W tym wypadku warto się skonsultować zarówno z ginekologiem, jak i endokrynologiem.
napisał/a: ~Amelia 2011-07-01 18:11 Dziś miał 42 dzień mojego cyklu... Zrobiłam pięć testów, ostatni 26 czerwca i był on, jak poprzednie, negatywny. Dwa dni później odwiedziłam lekarza. Miałam USG dopochwowe, które nie wykazało niczego konkretnego. Strasznie się boję, bo mam już jednego synka i nie chcę zachodzić w kolejną ciążę. Jak długo jeszcze mogę czekać na okres ? Czy lekarz przepiszę mi luteinę w razie mocno spóźniającej się miesiączki ? W badaniu lekarz opisał moje endometrium na 10 mm, co to może oznaczać ?
W jednym ze swoich postów na Instagramie Jessie Brebner wspomina: „Miałam około 25 lat i był to 50. dzień mojego cyklu miesiączkowego, a mój okres nadal nie nadszedł. Tak się martwiłam, że ten spóźniający się okres oznacza ciążę, że w trakcie przerwy obiadowej w pracy kupiłam test ciążowy i zrobiłam go w łazience w
Brak okresu nie musi świadczyć o ciąży, ale o nagłej zmianie trybu życia, np. odstawieniu tabletek antykoncepcyjnych, rygorystycznej diecie lub stresie. Jeśli jednak miesiączka wciąż nie przychodzi, warto skonsultować się z lekarzem, ponieważ zanik menstruacji może być spowodowany przez inne zaburzenia. Brak okresu to często pierwsza oznaka ciąży i powód do radości. Co jednak, jeśli test ciążowy okaże się negatywny? Zanik miesiączki nie zawsze świadczy o tym, że spodziewasz się dziecka, a może wskazywać np. na zaburzenia hormonalne lub inne choroby. Zobacz, jakie są przyczyny zatrzymania także: Cholestaza ciążowa to choroba wątroby, która jest poważnym zagrożeniem dla płoduBrak okresu - przyczyny niechorobowe zatrzymania miesiączkiMiewasz regularne okresy, a nagle krwawienie nie przychodzi? Kilka dni odchylenia nie świadczy jeszcze o żadnych zaburzeniach. Brak okresu może być spowodowany przez stresujące sytuacje, zaburzenia wagi, dietę, nadmierny wysiłek fizyczny, przyjmowanie leków czy nawet zmianę strefy więc właśnie wróciłaś z urlopu, pokłóciłaś się z mężem lub od niedawna korzystasz z nowych farmaceutyków - wszystko to mogło spowodować zaburzenia cyklu miesiączkowego i zanik menstruacji. Brak miesiączki dotyczy także kobiet między 44. a 56. rokiem życiu w okresie menopauzy (klimakterium). To właśnie wtedy ustaje niechorobowe zatrzymania miesiączki: menopauza (klimakterium) zmiany hormonalne po odstawieniu antykoncepcji nadmierny stres intensywny wysiłek fizyczny zaburzenia wagi rygorystyczna dieta stosowanie niektórych leków podróże i zmiana strefy czasowej praca zmianowa leki (hormonalne, nasenne, antydepresyjne) Brak okresu - test negatywny a ciążaDlaczego nie mam okresu? To pytanie spędza sen z powiek niejednej kobiecie. Za zanik miesiączki mogą być odpowiedzialne czynniki stresogenne, hormonalne, a także choroby, jednak najczęstszą przyczyną braku okresu jest ciąża. Zatrzymanie miesiączki to jeden z pierwszych jej objawów. Aby był wiarygodny, test ciążowy najlepiej wykonać w terminie pierwszej spodziewanej miesiączki, choć niektóre z nich są w stanie wykryć ciąże już ok. 10 dni po jednak jeśli wynik testu jest negatywny? Jeśli minęło kilkanaście dni od terminu okresu, można zacząć rozważać inne powody zatrzymania okresu - przy tabletkachBrak okresu przy tabletkach to naturalne zjawisko. Krwawienie pojawia się w przerwie między przyjmowaniem kolejnych tabletek i jest nazywane krwawieniem z odstawienia. Jest ono wywoływane przez zupełnie inne czynniki niż miesiączka u kobiet, które nie przyjmują środków antykoncepcyjnych. Co jeśli już odstawiłaś tabletki, a wciąż nie masz okresu? Poczekaj jeszcze trochę. Organizm musi z powrotem przyzwyczaić się do normalnego okresu - a ból brzuchaCo robić, jeśli miesiączka wciąż się nie pojawiła, a boli cię brzuch? To mogą być bóle menstruacyjne. Jeśli jednak okres nie przychodzi, bóle brzucha mogą świadczyć o tym, że spodziewasz się dziecka. To jeden z pierwszych, wczesnych objawów ciąży. Bóle menstruacyjne mogą także pojawić się w sytuacji nagłej utraty wagi, przemęczenia, stresu lub świadczyć o infekcji, np. zapaleniu dróg okresu - chorobyCo jeśli kolejne dni mijają, a krwawienie wciąż się nie pojawia? Za zanik okresu mogą być odpowiedzialne rozmaite choroby. Jeśli wykluczyłaś czynniki pozachorobowe, zasięgnij porady lekarza, aby dowiedzieć się, co jest przyczyną zaniku okresu. Najczęściej za brak menstruacji odpowiadają: nadczynność i niedoczynność tarczycy cukrzyca zespół Ashermana zespół Cushinga niewydolność ciałka żółtego guzy mózgu endometrioza zespół policystycznych jajników guzy na jajnikach i nadnerczach Zobacz także: Chłopczyk czy dziewczynka? Na to pytanie odpowie ci chiński kalendarz płci
.